DONOSTIAKO BILGUNE FEMINISTA

BERTSO BAZKARI FEMINISTA!!

2012-01-24T11:08:00.004+01:00

---

Euskal Herriko Bilgune Feministak 10 urte egin ditu eta zurekin ospatu eta aurrera egin nahi dugu! Hamaika egiteko ari gara eta!

Martxoaren 2-3-4an Leitzan TOPAKETA FEMINISTAK izango dira, bertako zein atzerriko hizlari eta parte hartzaileekin. Etortzera gonbidatu eta aniimatzen zaitugu!

Baina hori baino lehen, Donostiako Bilgune Feministatik 10 urteak ospatzeko, BERTSO BAZKARIA antolatu dugu otsailaren 4rako, Amaia Agirre, Onintza Enbeita eta zuek guztiokin, bazkari eta giro goxoan elkartu eta ondo pasatzeko!

Egiako Arrano Elkartean izango da eta etorri nahi baduzu, bidaliguzu emaila gure helbidera: donostiakobilgunefeminista@gmail.com

Anima zaitez eta ekarri lagunak ere!

Zuekin izateko gogoz,

Donostiako Bilgune Feminista

---

PARTY MANIFESTUA

2012-01-19T09:45:00.003+01:00

......

EMAKUMEOK OHOLTZARA, ESKUBIDE GUZTIEN JABE!!

2012-01-18T14:23:00.000+01:00

---

Donostiako danborrada egunean emakumeok gizonek dituzten aukera berak izan ditzagun, eskuraezinak ziruditen lorpenak erdietsi ditugu. Hala ere, onartu beharra dago, oraindik ere badirela diskriminatzen gaituzten mekanismo sozial zein kulturalak. Zehazki, Donostiako danborradan oso esanguratsuak diren bi ekitaldiri buruz ari gara, alegia, Konstituzio plazan ospatzen diren banderaren igoerari eta jaitsierari buruz. Eta esanguratsuak diogu, izan ere, udal taldeak bi ekitaldi horien bidez hasiera eta amaiera ematen dizkiolako jaiari.

Ekitaldi horiek bazkide gisa gizonak bakarrik onartzen dituzten bi elkarteren esku daude.

Ez dugu ahaztu behar, bizi dugun sistema honek, argi eta garbi, eta batzuetan modu burutsuan, eskura dituen mekanismo instituzional eta ideologiko guztietara jotzen duela gizonen nagusitasuna erreproduzitzeko. Horren adibide da duela urte gutxi elkarte horiek egindakoa. Hau da, “Berdintasun Legeak agindutakoa betetzeko”, emakume gutxi batzuk euren danborradetara gonbidatzea; hala ez egitekotan, arriskuan jartzen baitzuten bi ekitaldiotarako euren partaidetza eta lehentasuna.

Aurtengo danborradan emakumeen urketari nagusiaren irudia sartuko dutela jakinarazi dute, Danbor Nagusiarekin eta upelen kaporalarekin batera buruzagitza partekatuz.

Baina elkarteko kideak dira (gizonak) erabakitzen dutenak zenbat eta zein izango diren danborradako partaideak, eta zein modutan hartuko duten parte (hala, zenbat emakume, zeintzuk eta zein postutan). Emakumeek ez dituzte gizonen aukera eta eskubide berak. Ezin dute, besteak beste, Danbor Nagusi izatea aukeratu, eta ez dute ezta ere, postu horretarako hautatuak izateko aukerarik.

Planteamendu parekide batetik, bi ekitaldiotan emakumeek gizonek dituzten aukera eta eskubide berberak izan ditzatela aldarrikatzen dugu, eta zehazkiago, emakumeak Danbor Nagusia aukeratzeko eta Danbor Nagusi bezala aukeratuak izateko baldintza berdinak izan ditzatela, gainerako garrantzizko postuetan bezala.

Udal taldeari gogorarazten diogu ez dela aski legeak izatearekin, eguneroko praktikan bete arazi eta gainbegiratu behar direla. Badakigu aurten ez dela behar adina denbora eskakizun hau betetzeko, baina udal berriak beharrezko diren mekanismo guztiak jarri behar ditu martxan Donostiako jaietan gizon-emakumeen arteko berdintasun erreala bermatzeko. Hemendik, gure eskua luzatzen dugu helburu hori lortzeko lanean jarduteko.

Honekin batera, udal berriari hiriko mugimendu feministaren aspaldiko eskakizun bat aurrera eraman dezan eskatu nahi diogu: emakume urketariaren figura batu diezaiola Sarriegi Plazako danbor jolearen irudiari. Emakumeon presentzia ikusaraz dezala. Izendatzen ez denak, ez du izanik. Edo gauza bera dena, ikusten ez dena, ez da existitzen.

GORA HERRI JAI PAREKIDEAK!! GORA BORROKA FEMINISTA!!

---

Se han alcanzado incuestionables logros en referencia a la participación de las mujeres con las mismas oportunidades que los hombres en la fiesta de San Sebastián. Pero aún así hay que reconocer que continúan existiendo mecanismos sociales y culturales que nos discriminan. En concreto nos referimos a dos actos muy significativos de la fiesta de San Sebastián que son la izada y arriada en la plaza de la Constitución. Y decimos significativos porque la corporación municipal, con ambos actos, da el inicio y pone el final a la fiesta.

Estos dos eventos están a cargo de dos sociedades cuyos socios exclusivamente son hombres.

No debemos de olvidar que vivimos en un sistema que recurre, claramente y a veces de manera sutil, a todos los mecanismos institucionales e ideológicos que encuentra a su alcance con el objetivo de reproducir la primacía de los hombres sobre las mujeres. Ejemplo de esto es lo que hicieron estas sociedades hace pocos años, invitando a unas pocas mujeres a sus tamborradas “en cumplimiento de la Ley de Igualdad” ya que de no hacerlo peligraba la participación y la primacía de estas sociedades en estos dos actos.

Este año introducen la figura de aguadora mayor en la tamborra, compartiendo “mando” con el Tambor Mayor y el cabo de barriles.

Pero son los miembros de la sociedad (los hombres) quienes deciden cuántos, quiénes y de qué manera (cuántas mujeres, qué mujeres y en qué lugar) van a ser los componentes de la tamborrada. Las mujeres no tienen las mismas oportunidades ni derechos que los hombres. No pueden elegir ni tienen opción a poder ser elegidas como tambor mayor, entre otras cosas.

Desde un planteamiento igualitario reivindicamos las mismas oportunidades y derechos que los hombres en estos dos actos y en concreto que las mujeres dispongan del derecho a elegir y ser elegidas para Tambor Mayor y puestos de relevancia en igualdad de condiciones.

A la corporación municipal le recordamos que no basta con tener leyes, que hay que controlarlas para que en la práctica se cumplan. Que aunque sabemos que este año no hay tiempo material para la materialización de esta petición, la nueva corporación municipal ponga en marcha desde ya todos los mecanismos necesarios que posibiliten la igualdad real de mujeres y hombres en la fiesta de San Sebastián. Desde aquí tendemos nuestra mano para trabajar en pro de su consecución.

Queremos así mismo solicitar a la nueva corporación una vieja petición del movimiento feminista de la ciudad -que se incluya una aguadora en la Plaza Sarriegi- junto a la figura del tamborrero. Que se visualice la presencia de las mujeres. Lo que no se nombra, no existe. O lo que es lo mismo lo que no se ve no existe.

GORA LAS FIESTAS PARITARIAS!! GORA BORROKA FEMINISTA!!

---

Laster... Emakume Abertzaleon V. Topaketa Feministak!

2012-01-03T10:47:00.001+01:00

--

Hartu agendak eta erreserba egunak, ez zaizu damutuko!

Iritsi da ordua!

Euskal Herriko Bilgune Feministak 10 urte

eta

...

Emakume Abertzaleon V. Topaketa Feministak

Ikus egitaraua: Martxoaren 2-3-4 Leitzan

http://2012topaketafeministak.wordpress.com/egitaraua/

Sexu-langileen aldeko elkarretaratzearen inguruko hausnarketa

2011-06-15T09:26:00.006+02:00

---

Iragan den ekainaren 2an, Sexu langileen Eskubideen aldeko Nazioarteko Eguna zela-eta, hainbat lagun elkartu ginen Koordinadora TransMarikaBollo Feministak (Donostiako Bilgune Feminista, EHGAM, Medeak eta Garaipen) Donostiako Boulevardean deitutako elkarretaratzean, prostituzioan dabiltzan emakume langileen eskubideen alde aldarria altxatzeko amoz, “LotsaGabe! Donostian ere putak bagaude! Denok gara Putak!” lelopean.

Lelo horren bidez, sexu langileei elkartasuna eta babesa adierazi nahi izan genien, pairatzen dituzten bidegabekeriak gogoan hartuta. Izan ere, prostitutak emakumeak dira, langileak, beste guztiok bezala, baina eurek bizi duten estigmatizazio eta etengabeko kriminalizazioak, euren bizitza eta lan baldintzak zeharo baldintzatzen dute. Elkarretaratzean, putek sufritzen dituzten hainbat injustizia salatu zen: lan egoera oso kaskarrak, legez kanpoko egoerak, estigma soziala pairatu beharra, zenbait instituziotatik beren jarduna kriminalizatzeko joera eta abar luze bat. Hala, emakumeen arteko elkartasuna aldarrikatu zen, dantzagori batek lagunduta.

Hemen elkarretaratzean zabaldutako irakurketa: (gaztelaniaz ondoren)

SEXU LANGILEEN ESKUBIDEEN ALDEKO NAZIOARTEKO EGUNA

Gaur, ekainak 2, Sexu Langileen Eskubideen aldeko Nazioarteko Egunean, kalera atera gara sexu langileek pairatzen dituzten estigmatizazio, bortizkeria eta inbisibilizazioa salatzeko.

Era berean, gaur egungo moral bikoitzeko gizartearen hipokrisia salatu nahi dugu, sustatzen eta kontsumitzen duen hori zigortu eta estigmatizatzen duelako. Sexu langileen gorputzak dira, hain zuzen ere, geure tabu sexualen kolpeak pairatzen dituztenak. Zeharo estigamtizaturiko eta isilarazitako kolektiboa da hau.

Nazkatuta gaude prostituzioari buruzko eztabaidez, horietan inoiz ez baita protagonisten ahotsa kontuan hartzen. Horregatik bildu gara gaur hemen, sexu-langileei ahotsa ematea ezinbestekoa dela aldarrikatzeko. Ez dugu puritanismo gehiagorik nahi. Prostituzioan diharduten pertsonek gainontzekoek bezala lanbide bat dute. Sexu langileen arazorik larriena gizartearen hipokrisia da.

Teorian estatu espainiarrean prostituzioa ez da ilegala, baina udal ordenantzek, atzerritartasun arloko poliziek eta gizartearen tratu txarrek euren lanbidea kalbario bihurtzen dute.

Hori guztiagatik aldarrikatzen dugu:

Prostituzioan lan egiten duten pertsona guztien eskubideak onartu eta bermatu ditzatela, bereziki emigratzeko eskubidea, mugimendu askatasunerako eskubidea eta negozioak sortzeko eskubidea.
Prostituten duintasuna eta eskubideak errespeta daitezela, baita euren adostasun komertzialak (zertan, nola eta norekin lan egin nahi duten) erabakitzeko eskubidea ere, inolako hertsapenik gabe. Hala, zeharo errefusatzen dugu Madril eta Bartzelona bezalako hirietan sexu langileek eta bezeroek pairatzen ari diren etengabeko xaxatzea, aurki Bilbon ere gertatuko dela aurreikusten duguna. Halako neurriek ez dute eskaria gutxitzen, eta gainera, tratu azkar eta ezkutukoak areagotzen dituzte, eta ondorioz, sexu langileen lan baldintzak are gehiago txartzen dira.
Onartu dezatela prostituzioa legezko jarduera ekonomikoa dela, Luxenburgoko auzitegiak dagoeneko 2001ean epaitu zuen moduan.
Espazio publikoak sor ditzatela, Europako hainbat hirietan bezala, prostituzioa era askean eta baldintza onetan aurrera eraman ahal izateko, higiene, segurtasun eta lasaitasunari dagokienez. Auzo horien kokapena prostituten eta bizilagunen hitza kontuan hartuta negoziatu beharko da.
Emakumeak esklabotzen eta prostituziora behartzen dituzten mafiak modu frogagarrian jazarri ditzatela. Amaitu daitezela internazionalki antolaturiko jarduera anker horien kontrako ageriko errefusa ponposo eta hipokritak, eta jarri ditzatela, existitzen diren interesak alde batera utzita, egoera horrekin amaitzeko neurriak, egon badaude eta.
Eskaini ditzatela baliabide ekonomikoak eta lanerako material zein alternatibak, arrazoia edozein izanik ere, prostituzioa utzi nahi duen pertsona ororentzat.

HIPOKRISIA GEHIAGORIK EZ!

ESKUBIDE ETA LAN BALDINTZA DUINAK EMAKUME GUZTIONTZAT!

KOORDINADORA TRANSMARIKABOLLO FEMINISTA

Bilgune feminista - Garaipen - EHGAM – Medeak

DÍA INTERNACIONAL POR LOS DERECHOS DE LAS TRABAJADORAS SEXUALES

Hoy 2 de Junio, Día Internacional por los Derechos de las Trabajadoras Sexuales, salimos a la calle a denunciar la estigmatización, la violencia y la invisibilidad que viven las trabajadoras sexuales.

La sociedades contemporáneas fundamentadas en una hipócrita doble moral estigmatizan y sancionan aquello que impulsan y consumen. Las personas trabajadoras del sexo son los cuerpos que soportan los golpes de nuestro tabú sexual. Es el colectivo más silenciado y más estigmatizado.

Estamos hartas de que se debata qué hacer con la prostitución sin tener en cuenta la voz de las protagonistas. Hoy estamos aquí para revindicar que es necesario darles la voz a las trabajadoras del sexo. No más puritanismos. Las personas que se dedican a la prostitución ejercen una profesión más. El mayor problema de las personas que se dedican al trabajo sexual es la hipocresía social.

En teoría en el estado español la prostitución no es ilegal, pero las ordenanzas cívicas, la actuación de la policía de extranjería y el maltrato social hacen que su profesión sea un calvario.

Por todo ello exigimos:

Que se reconozcan y se garanticen los derechos de todas las personas que ejercen la prostitución, especialmente el derecho a emigrar, a la libertad de movimientos y a establecer sus propios negocios.
Que se reconozca y respete la dignidad de las prostitutas y su capacidad de decidir, sin coacciones, a qué quieren dedicarse y cómo o con quién quieren establecer acuerdos comerciales. Consecuentemente, rechazamos el "hostigamiento" a prostitutas y clientes que se está dando en diversas ciudades como Madrid y Barcelona, y que se prevé sucedan también en breve en Bilbao, ya que estas medidas no sólo no reducen la demanda, sino que favorecen los tratos rápidos y clandestinos con el consiguiente empeoramiento de las condiciones de trabajo de las prostitutas.
Que se reconozca, como plantea una sentencia dictada en el 2001 por el Tribunal de Justicia de Luxemburgo, que la prostitución es una actividad económica legítima.
La creación de espacios públicos, al estilo de los barrios rojos de algunas ciudades europeas, donde se pueda ejercer libremente la prostitución, en buenas condiciones de higiene, seguridad y tranquilidad. La ubicación de dichos barrios debe ser negociada con prostitutas y vecinos en condiciones de igualdad.
Que se persiga de manera fehaciente a las mafias que obligan y fuerzan a mujeres a prostituirse y las explotan en régimen de esclavitud. Que se acabe ya con la hipocresía de las pomposas declaraciones públicas de rechazo y anatema de estas prácticas inhumanas, internacionalmente organizadas y se pongan los medios, que los hay, para acabar con ellas, por encima de todo tipo de intereses creados.
Que se destinen recursos económicos y materiales y alternativas de empleo, a los que puedan acogerse voluntariamente aquellas personas que, por los motivos que sea, deciden abandonar el ejercicio de la prostitución.

¡BASTA DE HIPOCRESÍA!

¡DERECHOS Y CONDICIONES DIGNAS DE TRABAJO PARA TODAS!

KOORDINADORA TRANSMARIKABOLLO FEMINISTA

Bilgune feminista - Garaipen - EHGAM - Medeak

---

Borrokak merezi duelako, zorionak jangeletako langile borrokalari guztiei

2011-06-07T12:52:00.004+02:00

Garaipen txiki-haundi honek argi erakusten digu antolatzeak, borrokatzeak, elkartasunak, e.a. merezi duela, bidea zaila izan den arren, jangeletako langileok irabazi duzute! Zorionak!

Hiru urteko lan gatazka eta lau aste iraun duen greba atzean utzi dute Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako eskola publikoetako jangeletako behargin pribatuek. ELA eta LAB sindikatuek patronalarekin akordiorako oinarria sinatu ostean, erabaki dute langileek grebarekin amaitzea. Borroka oinarri izan duten hiru urte eta 30 egunetako lanuzte gogorraren ondoren pozik. Gogorra izan da ez soilik patronalak eta Eusko Jaurlaritzak presionatu dituztelako, hauez gain, haurren gurasoengandik irainak eta presio sozial zein moralak jasan behar izan dituztelako. Denbora hontan zehar, langileok grebarako eta borrokarako dugun eskubidea oztopatzeko saiakera ezberdinak egin dituzte, baina ez dute lortu euren helburua, hau da, langileak, ixil-ixilik jangeletara itzultzea. Garaipen txiki-haundi honek argi erakusten digu antolatzeak, borrokatzeak, elkartasunak, e.a. merezi duela, bidea zaila izan den arren, jangeletako langileok irabazi duzute! Zorionak!

«Akordio hau emaitzak eman dituen borroka luze eta gogor baten testuinguruan kokatuta dago», azaldu du Noemi Etxebarria ELA sindikatuko ordezkariak. Sutsu aldarrikatu duten arren, azkenean ez dute lortu soldata lan berbera egiten duten behargin publikoekin parekatzea. Soldatak %97,5 parekatzea adostu dute. Hala ere, pozik daude: «Jauzi garrantzitsu bat da diskriminazioa bukatzeko bidean», azaldu dute.

Hauxe da hitzarmenean adostutakoa: (Berria egunkaritik hartua. Albiste osoa irakurri)

Soldatak %97,5ean parekatzea lortu dute.Parekatze hori urratsez urrats egingo dute. Alegia, %97,5 hori 2013-2014ko ikasturteko soldatetan nabarituko dute. Bukatzear dagoen ikasturte honetan %95ekoa izango da, hurrengoan %95,83koa, eta 2012-2013ko ikasturtean %96,66koa. Iaz eta duela bi urte kobratu gabe utzitako zenbatekoak ere ordainduko dizkiete. Azken batean, atzo sinatutako hitzarmen horrek sei ikasturteko iraupena dauka: 2008-2009tik 2013-2014ra.

Gurasoek eta Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak adostutako hemezortzi orduak hitzarmenean sartzea ere lortu dute. Aurrerantzean zerbitzua hobetzeko asmoz, ordu horiek langile guztien ohiko jardunean sartuko dituzte. Modu horretan orain arte sindikatuek salatu duten diskriminazioa saihestu ahal izango da. Izan ere, ordu horiek adostu zirenetik begiraleek baino ez zuten betetzeko aukera izaten. Ohiko jardun horretan sartu dira, halaber, formaziorako sei ordu. Urteko lan jarduna jardun partzialera egokitzeko formula aldatzea ere onartu du patronalak, luzapen aldia kenduz.

Behargin publikoen soldatarekin parekatzeko eskaerari produktibitateari lotutako soldata gehigarriarekin erantzun zioten enpresek. Azkenean, baina, ideia hori baztertzea onartu du patronalak. Ikasturteko hamabi ordu izango dituzte medikutara joateko.«Absentismoa ezin dela soldata kalkulatzeko tresna izan aitortzea lortu dugu», esan du Etxebarriak.

Zerbitzua hobetzea eta jangeletako beharginek egiten duten heziketa lana aitortzea ere erdietsi dutela diote. «Beste behin, borrokak duen balioa azpimarratu nahi dugu. Gu desaktibatzen saiatu dira enpresak, Jaurlaritza, familia batzuk eta hedabide batzuk. Gure borroka gutxiesten saiatu dira; baina, orain, zer nahi duen badakien eta hori lortu arte borroka egiten duen kolektibo borrokalari batek merezi duen miresmena eman beharko digute», aldarrikatu du.

Aukera horren inguruan egondako tirabirak atzean utzita, azkenean lan bitartekariarengana jo dute. Alde batetik, sindikatuek argitu nahi izan dute inoiz ez diotela aukera horri uko egin. Akordio hori negoziazio mahaiaren barnean egin behar zela mantentzen dute oraindik ere, «lan hitzarmenaren negoziazio orori dagokion moduan». Hala egitea «enpresen jarrera itxiak eragotzi» duela salatu dute. «Bere garaian, bitartekariaren aukera baztertu gabe negoziazioari aukera ematearen aldeko hautua egin genuen. Konponbidea hor zegoela baloratuta, horren arabera jokatu dugu».

Bitartekaritzara jo aurretik eztabaidarako puntu gatazkatsuenak adostu dituztela ohartarazi dute. Alegia, enpresek eta bi sindikatuek akordioa dagoeneko sinatua dute: «Azken batean hitzarmen bat da, eta ondo idatzi behar da».

Euskal Herriko Bilgune Feminista

--

Feministok, prekarietateari planto; bizitza duinera salto!

2011-04-27T11:26:00.001+02:00

Feministok, prekarietateari planto; bizitza duinera salto

Baserritarrak, etxeko langileak, garbitzaileak, kanporatuak, pentsionistak, langabetuak, zaintzaileak, putak, e.a. gara emakume langileak. Gazteak, helduak, euskaldunak, etorkinak gara Euskal Herrian bizi garen emakume langileak. Adin eta kolore ezberdinetako emakumeak gara, bai; gutako bakoitzak modu berezituan pairatzen ditugu krisi ekonomiko sozial honen alde ilunenak. Emakumeon etengabeko prekarizazioa da; krisi ekonomiko hutsaletik harago doan sistemaren krisi sistematikoaren ezaugarri nagusietako bat. Baina prekarietatea izanik gure ezaugarri, gure egoera eraldatzeko apustuak batzen gaitu guztioi. Feministak, prekarietateari planto!Bizitza duinera salto! Egingo baitugu.

Ez gaudelako prest.

Gure bizitza osoan zehar etxeko eta zaintza lanaren inolako errekonozimendurik ez jasotzeko. Behin eta berriro entzun behar izan dugu emakumeok “inaktiboak” ginela, nahiz eta egun guztia lan batean edo bestean pasa. Eta oraingo pentsioen erreformarekin zer? Lan merkatuan baldintza kaxkarretan sartzeko aukera izan genuenok, ordainetan erretiro lan saria jasotzeko eskubidea arriskuan dugu, orain kobratzen dugun kopurura (600€) ere ez baita iritsiko.

Bestalde, lan merkatuan jarduten dugun emakume langileon jarduera gehienetan ezkutukoa da: bai sozialki eta baita administrazioaren aurrean ere. Zaintza lanen karga guztia jasotzen dugunak emakumeak gara eta bateragarritasun politiken fraudea jasan eta pentsio duin bat izateko inolako aukerarik izango ez dugunak ere; ez baikara kotizazio urteetara helduko. Zeinek kotizatu ditu 38 urte?

Emakume langileon errealitatea benetan da larria eta horren adibide dugu emakume gazteon egunerokoa, zeinetan, gure etorkizuna kolokan dagoen. Zailtasunak ditugu lan merkatuan sartzeko, gehienak merkatu ezkutuan gaude lan eskubideak bermatu gabe eta langabezi tasa oso altuak ditugu. Orain, gainera, pentsioen erreformak oinarrizko soldata minimo bat ere ez digu bermatuko.

Baina, prekarietatea eta eskubideen ukazioak ezaugarritzen gaituen arren, ekonomiaren subjektu moduan aintzat hartuak izateko lanean dihardugu. Gure borroka ez baitago krisian! Eta horregatik maiatzaren 1 honetan ere, Euskal Herriko emakumeok kalera aterako gara bizitza duina izatea ahalbidetuko gaituzten eskubideak defendatzeko.

Batetik, emakumeok ekonomiaren subjektu moduan aintzat hartuak izateko bidean ezinbestekoa da lanerako eskubidea oinarri izatea. Lanaren kontzeptuaren inguruko definizio berria eman behar da, lan produktibo eta erreproduktiboaren errekonozimendu soziala, politikoa eta ekonomikoa eman; honela, ekonomiaren kontabilitatean sartuko dena. Hau honela izanik, egun indarrean dagoen etxeko langileen erregimen berezia ezabatzea exijitzen dugu.

Bestetik, Euskal Herriko emakumeok diru sarrera minimoak izateko eskubidea dugu. Emakume bakoitzak beharrezkoak dituen prestazio ekonomiko eta gizarte laguntzak jasotzeko eskubidea oinarri izanik, ezin da Pobreziaren Mugatik behera kokatutako oinarrizko soldata onartzen duen lan hitzarmenik egon. Beraz, egun dauden prestazio eta laguntza ezberdinak pobreziaren mugara iritsi behar dute behintzat.

Gainera, etxebizitza oinarrizko eskubidea izanda, merkatuaren logikatik eta espekulaziotik kanpo geratu behar du eta instituzio publiko politikoetatik hau bermatzeko bitarteko guztiak jarri beharko dira.

Honez gain, egun dagoen zerbitzu publikoen murrizketen aurrean, emakumeak ez gara isilduko; ezinbestean gure bizi baldintzak hobetzeko aurrekontuak exijituko ditugu. Oinarrizko eskubide sozialen aldarrikapenak egi bihurtu behar ditugu: 0 urtetik aurrerako hezkuntza integrala, osasungintza integrala, bazterketa soziala ekiditeko mekanismoak, elkarbizitza unitate eredu ezberdinak aukera berdinak izatea, e.a.

Duintasunik gabeko etorkizunera kondenatu nahi gaituzten arren, guk geuk, gaurdanik dagokigun geroa eraikitzen jardun behar dugu. Gure eskubideen aldeko borrokan, Euskal Herri feminista lortzeko borroka ez baitago krisian. Beraz, maiatzaren 1ean, gure herrietan egingo diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dizuegu: zuei, emakume langile guztiei!

Miren Aranguren Etxarte eta Saioa Iraola Urkiola

Euskal Herriko Bilgune Feministako kideak

2011ko maiatzaren 1a

MATXISMOARI KAÑA BETI!

2011-04-05T23:34:00.000+02:00

ERASOEN AURREAN AUTODEFENTSA FEMINISTA!!

Notizia beldurgarriarekin hasi dugu aste hau ere, YANELA ZARUMA CABRERA, 22 urteko neska gazte Burlatarra hilik aurkitu dute Beriaingo La Morea lakuan.

Erailketa hau ez da kasu isolatua, 2011ri hasiera eman genionetik, indarkeria sexistaren ondorioz eraildako bigarren emakumea baita. Ezin ahaztu 2010ean ere 8 emakume izan zirela erailak. Indarkeria kasuak pillatzen doaz eta egoera honen aurrean feministok kezkatuak, nazkatuak eta haserre gaude.

Emakumeon kontra ematen diren eraso guztietan sexismoa inplizituki bada ere beti agertzen da. Hortaz, Yanela emakume izateak bere erailketan eragina izan duela iruditzen zaigu. hildakoa eta hiltzailearen arteko menpeko harremana ezin aipatu gabe utzi. Emakumeen kontrako indarkeria egiturazkoa den indarkeria da, jendarteak antolatzeko duen eredutik hasi eta gure bizitzako esparru guztietan ematen dena. Patriarkatuak sexuen artean ezartzen dituen botere harremanek ahalbideratzen dute indarkeria sexista eta batzuetan zuzenean ematen da eta besteetan aldiz zeharka.

Minduta gaude, emakumeen kontrako indarkeriak ez duelako etenik, horren adibide dira aurten eraildako bi emakumeak, baita 2009tik desagertua dagoen Nora Gasteiztarraren kasua ere. Indarkeria mota hau gure gizartean gertatzen den giza eskubideen urraketa larrienetakoa eta hedatuenetakoa da. Emakumeon aurkako indarkeria patriarkatuaren oinarrian dago, eta honek, gizartean emakumeok jasaten dugun mendekotasuna betikotzeko kontrol mekanismo gisa erabiltzen du biolentzia.

Ozen salatu nahi dugu Yanelaren erailketa. Lehen bait lehen gertatu dena argitzeko eskatzen dugu batetik. Bestetik familia eta lagunei gure elkartasun eta babes osoa adierazi nahi diegu une gogor hauetan. Emakumeon indarkeriaren aurrean erantzunkizuna guztiona da. Jendarte eredu berri bat beharrezkoa dugu.

Azken hilabetetako gertaera larri hauek beldurra zabaldu dute jendartean. Txikitatik irakatsi digute emakumeoi beldurra sentitzen, honek emakumeok espazio publikoetan lasai eta aske ibiltzea eragozten digu. Beldur honen helburua ez da inondik inora gu babestea, baizik eta izu sentimendua areagotzea eta gu geldirik mantentzea. Ez gaituzte gure gorputzen burujabe egin nahi eta ezta gure bizitzen jabe ere.

Beldurtzen gaituenaren aurrean, erasoen aurrean, autodefentsa feminista eta gure arteko elkartasuna lantzen jarraituko dugu. Yanelari gertatua, guztioi gertatu zaigula sentitzen dugulako, oihu egin nahi dugu: Indarkeri sexistarik ez! Emakumeon kontrako indarkeriari aurre hartu!

Euskal Herriko Bilgune Feminista

2011ko Apirilak 5ean

Madrilgo feminista auziperatuekin elkartasuna!

2011-04-01T09:43:00.002+02:00

EKINTZA FEMINISTAK LAIKOTASUNAREN ALDE!

COMPLUTENSEKO TITIEKIN ELKARTASUNA

EPAIKETARIK EZ!!

KONTZENTRAZIOA: larunbat hontan, APIRILAK 2, eguerdiko 12etan BUENPASTOR aurrean

ZABALDU ETA AGERTU!!!

Transmarikabollo koordinadora feminista

(Medeak, Bilgune Feminista, Ehgam, Garaipen, Ibaetako emakume asanblada)

Hemen gertatutakoaren inguruko azalpenak eta hainbat talde feministek ateratako koomunikatu bateratua:

"Renombrar el mundo desde nosotras"

El movimiento feminista de Madrid vuelve a tomar la calle para decir: ¡Basta ya! ¡Basta de machismo, de sexismo y de homofobia! ¡Basta ya de controlar nuestros cuerpos! ¡Basta ya de instituciones protegidas por el estado que perpetúan el sistema patriarcal! ¡Basta ya de criminalizar y perseguir a las mujeres y lesbianas que el 10 de marzo gritaron este mismo “¡basta ya!” en la Capilla de Somosaguas!

Vivimos en una sociedad en la que los valores católicos cortan de manera transversal la vida social y política impregnando nuestra cotidianeidad. La iglesia católica se presenta como una institución que posiciona como sujeto universal al estereotipo de hombre blanco, heterosexual, sometiendo e invisibilizando no solo a las mujeres blancas, occidentales y heterosexuales, sino también a multiplicidad de identidades como lesbianas, transexuales, transgénero, de distintas etnias, intersexuales y un largo etcétera.

Una prueba de todo esto es el lenguaje sexista utilizado en las noticias, que publicadas a raíz de los sucesos ocurridos, nos invisibiliza una vez más, ya que esta acción surgió y se desarrolló de manera espontánea, única y exclusivamente por mujeres y/o lesbianas.

El entramado de la acción consistía en ir en procesión hasta la capilla de Somosaguas simbolizando el papel sumiso que se le otorga a la mujer desde la iglesia, que atraviesa nuestra cultura occidental, aún sin ser creyentes. El hecho de que el pañuelo morado estuviese presente en nuestra acción fue una manera más de reivindicarla como feminista. Al llegar a la capilla el grupo entramos de forma no violenta, sin ataques directos a las personas que se encontraban en el interior. Allí hicimos un círculo de mujeres y/o lesbianas y leímos un comunicado en el que se explicaba cómo la iglesia actúa como una institución que promulga unos valores machistas y heteropatriarcales. A continuación, citamos frases pertenecientes a instituciones y figuras íntimamente relacionadas con la iglesia que sentencian y criminalizan nuestros cuerpos. Tras la lectura, la mayoría de las que allí decidimos desnudarnos de cintura para arriba mostrando los mensajes que teníamos escritos en nuestros torsos, con la intención de reivindicar la re-apropiación de nuestros cuerpos y la identidad de cada una. En ese momento, entre lemas y consignas feministas, algunas mujeres empezaron a besarse visibilizando el lesbianismo y reivindicando una sexualidad libre. Finalmente, abandonamos la capilla sin causar ningún daño.

Después de lo expuesto, consideramos que:

• El hecho de entrar en una capilla y no en cualquier otro espacio religioso, se debe a que nuestra tradición cultural es judeocristiana y no musulmana, hinduista o de cualquier otra índole, para no apropiarnos de realidades que son ajenas a nuestra experiencia. Aunque nosotras luchamos desde nuestra realidad, siempre apoyaremos cualquier iniciativa feminista llevada a cabo desde otras identidades y culturas.

• No se puede construir una sociedad nueva, diferente, no heteropatriarcal, sin innovar en sus formas y en su lenguaje. Sólo rompiendo los esquemas ya establecidos podremos crear otros nuevos que nos permitan renombrar el mundo desde nosotras.

¡Por la re-apropiación de nuestros cuerpos! ¡Por una sociedad feminista y laica!

--

M-19 more more morea!

2011-03-15T13:18:00.003+01:00

MARTXOAren 19an EMAKUME FEMINISTOK ZARAUZKO PUTZUZULOKO PLAZA HARTUKO DUGU!

Lehenik...

12:00tan hasita, topaketa, eztabaidak, hausnarketa, bazkari goxo ta girotua...

Eta ondoren...

20:00tan hasita, erakusketa, bideo proiekzioa, afaria, kontzertua, DJa...
denetik izango dugu earki pasatzeko!!!

Animatu eta mezua pasa!!

Kultur ekoizpenak emakumeon eskutik

2011-03-09T12:21:00.000+01:00

Kaixo lagunak!

Martxoaren 10erako antolatu dugun hitzaldiaren berri eman nahi dizuegu:

Izenburua: Kultur ekoizpena emakumeon eskutik.

Hizlariak:

Saioa Aizpuru Arribas (antzerkilari afizionatu eta Esku-titi laburmetraiaren zuzendaria)

Ainara Azpiazu Aduriz (Axpi marrazkilaria)

Idoia Trenor (Bilgune Feministako Emakumeok plazara proiektuko partaidea).

Moderatzailea: Joxepa Bornaetxea.

Noiz: Martxoaren 10ean.

Ordua: 19:30ean.

Non: Koldo Mitxelena Kulturunean.

Antolatzaileak: BAGERA Elkartea.

Animatu zaitezte eta lagunen artean zabaldu!!

Martxoak 5, Emakume iraultzaileen triki-poteo+festa moreztatzailea!

2011-03-03T21:47:00.001+01:00

--
Ei, neskak!

Donostiako Bilgune Feministak antolatutako

Emakume iraultzaileen mozorro festa iristear da!!
Larunbat honetan, martxoak 5, arratsaldeko 7tan Donostiako Emakumeen Etxean elkartuko gara eta luntx goxo batez gozatu ostean, kaleak triki eta panderoen soinuaz moreztatzera irtengo gara! Gaueko 11etatik aurrera Herria tabernan festarekin jarraituko dugu!

Anima zaitezte! Zuen emakume iraultzailea atera eta zatozte ondo pasatzera!

_Donostiako Bilgune Feminista_

MARTXOAK 8: PATRIARKATUARI KAÑA BETI!

2011-02-25T11:09:00.006+01:00

EMAKUME GUZTION AHOTSAK LAU HAIZETARA!

• LANPOSTU DUINAK EMAKUMEONTZAT

• LANA BANATU ONDASUNA BANATU
• PREKARIETATEA EZ DA BIDEA
• KAPITALISMOAK ZAPALTZEN GAITU

• EMAKUMEON BORROKA, HERRI BORROKA DA!
• EZ EZ EZ , ERASORIK EZ

• ERASOEN AURKA, EKINTZA ZUZENA

• KALEA, GAUA GEUREAK ERE, BADIRA!
• GIZARTE ZERBITZUAK, ORAIN TA DENENTZAT

• ZERBITZU SOZIALAK ORAIN TA DENONTZAT
• GORA, gora gora EMAKUMEON BORROKA

• GORA, gora gora BORROKA FEMINISTA
• MATXISMOAK HILTZEN GAITU

• MATXISMOA SUNTSITU

• PATRIARKATUARI KAÑA BETI

• NON DAUDE GURE ESKUBIDEAK?

• GURE ESKUBIDEAK ERRESPETATU

• ASKATASUNA EMAKUMEONTZAT

• LESBIANAK ERE HEMEN GAUDE

• (abestitxoa) SEXUA GOZATZEKO DA, NAHI DUZUNAKIN GUSTORA…

• (abestitxoa, hey, boogey boggey doinua) EeeeMAKUMEON PLAZERRA, HEY! EeeeMAKUMEON PLAZERRA, HEY! EeeeMAKUMEON PLAZERRA, HEY! ASKE TA ANITZA, HEY!
• ABORTUA EZ DA DELITUA

• GEURE GORPUTZA, GEURE ERABAKIA
• PUBLIZITATE SEXISTARIK EZ

• ZUEN NEGOZIOA, GURE ESPLOTAZIOA! Gure gorputza gurea da!

• TENEMOS TRABAJO QUEREMOS EMPLEO

• EN CASA Y EN EL TAJO REPARTO DE TRABAJO

• NO ES CRIMEN PASIONAL ES ASESINATO

• AQUÍ ESTAMOS, NOSOTRAS NO VIOLAMOS

• SOY LESBIANA PORQUE ME DA LA GANA

GORA BORROKA FEMINISTA!

BADATOR neska gazteon hausnarketa festa eguna!!

2011-02-24T12:55:00.003+01:00

Gero eta hurbilago dago berriz elkartuko gaituen hausnarketa eta festa eguna, Putzuzulo gaztetxea Euskal Herriko damak jasotzeko lanetan ari da jada. Patriarkatuaren garretatik askatuko gaituen edabea ia prest dago, soilik zure/gure ideiak falta dira lapikoan. Gure burutxoetan ditugun gogo eta asmoak martxoaren 19an ere hitz eta praktika bihurtuko ditugu. Lapikoak eztanda egingo du beste behin eta gure herrietatik datorren olatua uholde bilakatuko dugu guztion bulkadaz.
Ez zarela honetaz pentsatzen hasi oraindik? Lasai. Gutaz, neska gazteotaz eztabaidatuko baitugu; ez zaizu arrotza egingo kalaka. Motorrak berotzen joan zaitezen, herrietan banatuko ditugun eskuorrietan datozen itaunen inguruan hausnartu dezakezu.

Ze haiz? Inoiz pentsatu al dun neska eta gazte haizen? Zergatik? Zein dun hire eta gure errealitatea? Zerk batzen gaitin? Zertaz hago nazkatuta? Zer apurtuko huen? Eta zer sortu? Elkartuko al gaitun?

Jaikitik gure inguru hurbilean galdera horietaz eta guk mahaigaineratzen ditugun beste hainbestetaz pentsatzerako gonbidapena luzatzen digute.

Uholdea indartzen duen olatu morea gugandik sortzen da eta horregatik da garrantzitsua Putzuzulo gaztetxean ospatuko dugun hausnarketa-festa eguneko deia lau haizetara zabaltzea. Nahi adina zabaltzeko zure eskura daude kartela, eskuorria (A eta B aldeak) eta bannerra!

Ea oraingoan ere gure inguruko horma grisak larrosa kolorez tindatzen ditugun! Zuena da hitza eta ekintza!

Izan more eta gaiztoak!

--

diverGENerANITZak 2011

2011-02-14T23:40:00.007+01:00

-
Eusko klitoriak gera

Gorputza askatzeeko

gerturik daukagu alua

bere aldez emateko.
-

Orgasmo bat entzun da

mendi tontorreaaan

Goazen klitori danok

beste klitorien bila!

Gora euskal klitoriak!

- PottorBero Mugimendua -

MANIFESTU GENerANITZa:
JENDARTE ASKE ETA ANITZAREN ALDE

Hainbat kolektibo eta ekintzaile bildu gara OPUS DEI salatu eta, aldi berean, horri aurre eginez gure askapenerako bidea eraikitzen jarraitzeko. Talde eta ekintzaileok gizarte lanean eta sexismoaren eta les-gay-trans-bi-fobiaren kontra ari gara, eta ezberdintasun guztiak sortu, birsortu eta mantendu dituen sistema patriarkala, kapitalista eta heteronormatiboa arbuiatzen dugu.

UPNk eta OPUS DEIk, besteak beste, botere patriarkala, kapitalista, eurozentrista eta heteronormatiboa ordezkatzen dute hemen, eta Nafarroako Unibertsitatean antolatu duten I Congreso Internacional de Ideología de Género delakoaren bidez diskriminazioa eta ezberdintasuna berriro ere “natural” eta jatorrizko bihurtu nahi dituzte. Tradizioan ezarritako ideologia heterosexual eta sexistak bultzatuta, genero-rol zurrun eta dikotomikoek markatuta, elkarren kontra egiten duten eta halabeharrez elkarren osagarri diren bikoen polaritatean oinarrituta: ongia eta gaizkia, gizona eta emakumea, gorputza eta burua, mina eta plazerra, publikoa eta pribatua, heteroa eta homoa… Baina ideologia honek ez digu balio, ez dugu gustuko eta ez gaitu ordezkatzen.

Botere zientifiko, mediku, politiko eta erlijiosoetatik sortutako teoria faltsu eta interesatuek bultzatu dute bazterkerian eta bereizkerian oinarritua dagoen honako sistema. Teoriok ezberdintasunak natural bihurtu eta hierarkiak justifikatu dituzte jatorrizko direlakoan eta naturaren aitzakiapean. Hala ere, teoria feministak eskainitako analisi-euskarriari esker, sexua, generoa eta sexualitatea eraikuntza sozial hutsak direla ikusi dugu, gizarte eredu zehatzari zentzua emateko eraikitakoak, eta eta inola ere ez naturatik eratorriak.

Baina teoria feminista eta natura kontzeptua oker erabilita, botere politiko eta instituzionalek, mugatzen gaituen berdintasun faltsua hedatu nahi dute. Berdintasun faltsu horrek ez du arazoaren muina azaleratzen uzten: patriarkatua, emakumeak beti bigarren sexutzat hartuak izan diren mundua, aniztasunak errespetatu ez eta arautik kanpo dauden adierazpide guztiak zigortu eta patologizatzen dituen sistema heteronormatiboa. Eta sistema heteronormatiboa uneoro birsortu egiten da, ekonomia, erlijioa, hezkuntza, artea, lengoaia, politika, zientzia, keinuak direla medio.

Beraz, sistema hau erabat arbuiatzen dugula adierazi eta UPN eta OPUS DEIri zera esan nahi diegu: zuon ideologia sexista eta les-gay-trans-bi-fobiko atzerakoiak zabaltzeari utz iezaiozue eta bakean utz gaitzazue.

Erakunde, talde eta norbanako sinatzaileok zera aldarrikatu nahi dugu:

- Gure identitatea eraikitzeko eskubidea eta gure ahalmen guztiak inolako mugarik gabe garatzekoeskubidea.

- Gure gorputz eta bizitzen gainean erabakitzeko eskubidea.

- Sexualitate askeak eta aurreiritzirik gabeak izateko eskubidea.

- Transexualitate eta intersexualitatearen despatologizazioa: transexualitatea psikiatria-eskuliburuetatik ken dezatela, eta intersexualek jasan behar ez dezatela ebakuntza mediku edota kirurgiko sistematikorik.

- Gure gorputzekin nahi duguna egiteko plazerra aldarrikatzen dugu, derrigorrik edota diskriminaziorik gabe: gorputz sexual eta sexudunak gara.

- EZ ditzatela horrelako ekitaldiak diru publikoaz finantzatu, teoria diskriminatzaile eta bartertzaileak zabaltzen baitituzte.

Otsail osoan Jornadas diverGENtes/Jardunaldi GENerANITZen barruan antolatu ditugun ekitaldi eta mobilizazio guztietan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu. EGITARAUA

Sinatzaileak: Lumatza, Subeltz, Bilgune Feminista, Lamias, Pakoak, Asamblea Libertaria (UPNA), Emakume Internazionalistak, Sorginkale, Eguzki banaketak, Andrea, San Juan Xar, SareAntifaxista, Ehgam, Lumagorri, CNT- Irruña, Bizkaiko Emakumeen Asanblada, MDMA, 7menos20, Kataliñak Bizikletan, Medeak, Las Trans, Hetaira, Eskalera Karakola, TransGaliza, Hagin, Plataforma de Mujeres Contra la Violencia Sexista, Geugazteok Indarkeriaren Kontra, LAB, Algarabia Colectivo LGTB (Tenerife), Elkarteen Ahotsak, Somos LGTB Aragón, Viumanis Teatro de la Memoria, Xilum Taldea, Amarako Jaiak, Asamblea Feminista Langresta, Atarrabiako Feministak, Esan Esan Irratia, Aldarte, Colectivo Beltza, La Vagina Insurgente, Cafés Feministas, MUJOAS (Mujeres Jóvemes de Asturias), Asamblea de Mujeres de Álava, KFA Estado Español, Mugarik Gabe eta 400 sinatzailetik gora.

--

GARAIPEN BATZUEN IBILBIDEA: Donostiako danborradak.

2011-02-06T19:27:00.007+01:00

Donostiako Bilgune Feministatik urteak daramatzagu jai parekideagoen alde lanean. Ibilbide luze honetan zehar garaipenak ere lortu ditugu eta zuekin konpartitu nahian, Emaraun honetan tartetxo bat eskaini digute.

2003. urtearen aurretik, Donostiako Kalderero Ofizialetan gizonek bakarrik har zezaketen parte. Zergatik? Udalak Kalderero Ofizialak izateko ohorea gizonak bakarrik onartzen dituzten elkarte gastronomikoei ematen baitzien. Urteak borrokan igaro ostean, Kaldereroetako tribuak mistoak izatea lortu genuen, lehen emakume zuzendaria Bilgunekide bat izan zelarik. Gaur egun mistoak dira, eta parekideago izan daitezen, emakumeenak diren bi tribu antolatzen ditugu emakumeon parte hartzea bultzatzeko.

Honen bitartean, Danborrada Egunetan ere liskarrak eduki izan ditugu. Arrazoia? Berdina. Donostiako jaiak “herrikoi” deitu arren, gehienak elkarte gastronomikoek antolatzen baitituzte. Eta jakina da, Donostiako “txoko” askotan emakumeok sarrera ukatua dugula, edo baldintzatua (egun konkretuetan sukalderako sarrera ukatua…).

2005ean berdintasun legea atera zen. Legeak bere horretan aldaketarik ekarri ez duen arren (esaterako, ez du alardea aldatzeko balio izan), presioa egiteko tresna bezala erabili ahal izan dugu.

2005. urtean onartutako EAEko berdintasun legeak dio:

25. artikulua. Kultur jarduerak:

“Debekatu egiten da emakumeek gizonekiko berdintasunean parte hartzea onartzen ez duten edo oztopatzen duten kultura jarduerarik antolatzea eta egikaritzea gune publikoetan.”

Emakumeen parte hartze minimoa % 10 izan behar da.

Berdintasun legea ez da nahikoa izan Donostiako Jaiak parekideagoak izateko. Urtez urte, presioa eginez eta emakume askoren esfortzuarekin, aldaketak lortzen joan gara. Bilgune Feministako kideok, urtero, Danborradaren behatzaile izan gara eta ikuspegi feministatik urteroko irakurketak helarazi izan ditugu.

Ibilbidearen errepasotxo bat dakarkigu:

· 2006an, legeak zioen minimoa beteaz, Udalak Gaztelubide eta Union Artesana presionatu zituen gutxienekoa zen emakumeon parte hartzea bermatzeko (%10). Hala, 12 emakume gonbidatu zituzten eurekin jotzera. Emakume horiek ezin izan zuten elkartean afaldu eta jantzia euren poltsikotik ordaindu behar izan zuten. Gainera, bizitzan behin parte hartzeko aukera eman zitzaien, eta soilik upela joaz (danborra ez). Elkarteko gizonek, aldiz, bizi osorako plaza ziurtatua dute, afaria elkartean egiten dute eta danborra nahiz upela jotzeko aukera dute. Urte hartan, komunikabideek Gaztelubideren ausardia txalotu eta ospatu zuten berdintasunaren alde eginiko apustuagatik. Baina soilik 12 emakume gonbidatu zituzten parte hartzera (% 10era iristeko kopuru minimoa), diru laguntzak kenduko zizkieten beldur. Prentsan eta telebistan emozio handiarekin zabaldu nahi izan zuten “azkenik, Donostiako jaiak parekideak” zirenaren ideia.

· 2007an ez zen mugimendu berririk egon. Berriro ere betiko argudioa. Elkarte gastronomikoei, Entitate Pribatuak direnez, ezin zaie ezer exijitu. Noski, horregatik diogu feministok Berdintasun Lege horrek ez duela gauza handirako balio.

· 2008an berdintasuna euroen bidez erostea izan zen Udalaren neurri berria. Diru laguntza bikoitzak eskaini zizkien gizonen danborradei misto bihurtzeko aukera eginez gero. Baina zer gertatu zen 1980az geroztik, Kresalak lehen konpainia mistoa sortu zuenetik, hasieratik misto izateko hautua egin zuten konpainiekin? Haiei ez zien halako laguntzarik eskaini.

· 2009an diru laguntzak jaso ahal izateko, danborradak mistoak izatea nahitaezkoa izatera pasa zen. Kopurua ez zen zehaztu, baina emakumeek postu guztietan parte hartzeko aukera izan behar zutela adierazi zuen Udalak. Praktikan, ordea, gutxitan ikusten dira emakumeak militarrez edo sukaldariz jantziak eta danborra jotzen; upela joz egin izan dute txokoa, utzi izan dietenean. Gainera, elkarte batzuetan emakumeek hilabeteko entseguak izaten dituzte, gizonek aste betekoa duten bitartean (euren lehen aldia bada ere). Emakumeon parte hartzea oraindik ere baldintzatua eta mugaz betea izaten jarraitzen du.

· 2010ean aspalditik egiten genuen hausnarketa publikoki zabaldu genuen:

Gure hausnarketa edo proposamena ulertzeko, jakin beharra dago, historikoki, 1924 urte ingurutik, Gaztelubidek eta Union Artesanak dutela Donostiako bandera igotzeko eta jaisteko pribilejioa. Bi elkarte hauek soilik gizonenak izan dira urteetan zehar, bai nazken urteotan, Union Artesanaren barruan zatiketa egon da eta bi elkartetan banatu da. Horietako batean emakumeak sartzea onartzen dute.

Donostiarron festaren ikurra den oholtza gainean, bi elkarte matxista hauek dute jaiari hasiera eta bukaera eskaintzeko pribilegioa.

Donostiako Udalari bere garaian, eta gaur egun mantentzen dugun eskaera, honakoa da, beraz:

- Jaiak elitistak direla diogu eta horren arrazoia, udalak oholtzari ematen dion erabilera da. Oholtza jaien errepresentazio gorena bada, herritarrena izan behar da eta ez esklusiboa. Horregatik eskatzen dugu oholtzaren erabilera eta banderaren igoera zein jaitsiera txandakakoa izatea. Ohore hori mistoak diren elkarte guztien artean txandatu dadila.

- Emakumeon parte hartzea eta espazio publikoetan presentzia izatea mugimendu feministak urtez urte, mendez mende, egindako lanaren ondorio dira. Horregatik guztiagatik, ikusezintasunean egon den benetako emakume upelariei, danbor-joleei, festazaleei eta feministei eurek egindako lana aitortzeko, Sarriegiren ondoan emakume upelari bat jartzea proposatzen dugu, danborradaren historiari eta Danborrada Egunean emakumeen parte hartzea bermatzeko egindako borrokari omenaldia egiteko asmoz.

Aurten, aldaketa nabarmena izan da. Eta bai Udalak baita komunikabideek ere lezioa ikasi dutela esan genezake; ez dira ausartu baloraziorik egitera. Oholtza publiko eta ofiziala, telebistan ematen den danborradaren zatia, gaur egun bi elkarte matxista hauen pribilegiopean mantentzen den arren, Udalaren aldetik jai parekideagoen itxura ematen saiatu dira, emakume kopuru bat gonbidatu gisa igoaz, beste elkarte batzuetan dauden partaideak gonbidatuaz... Gure aldetik poza adierazten dugu saiakera horiengatik. Baina oholtzara igotzeko aukera guztion esku ez dagoen bitartean, itxurakerian erortzeko arriskua dagoela gogorarazi nahi diegu. Oholtza publikoa denon esku egotea pausu garrantzitsua izango da. Baina ez azkena.

Elkarte Pribatuen matxismoa, jaietako rol banaketa estereotipatuak, gauetako eraso sexistak… behar bestean lanean jarraitzeko prest gaude, jaiak herrikoiak eta parekideak izan bitarte.

GORA JAI HERRIKOI ETA PAREKIDEAK!

GORA BORROKA FEMINISTA!

Donostiako Bilgune Feminista

EMAKUMEOK kalera!

2011-01-21T17:55:00.002+01:00

Denok garelako dependienteak!

Zaintzarako eta Pentsio duinerako eskubidea dugulako...

ASTEARTEA 25, arratsaldeko 18.00tan
KONZENTRAZIO MuGiKoRRA!

Ekarri zuen gurpildun aulkiak, erosketetako karroak, haurren aulkiak...

Denon bizitzan zehar, zainduak izateko eskubidea dugulako,
Denon bizitzan zehar, ondokoak zaindu nahi ditugulako,
Emakume izanagatik, besteak zaintzera kondenatuak izan nahi ez dugulako,
Pertsona izanagatik, jendarteari eskainitako lanagatik, PENTSIO DUINAK MEREZI DITUGULAKO!
Ez dugulako bizitza pobre bukatu nahi!
HAU ALDATZEA DENON ARDURA DELAKO!

Esan dezagun ozen eta tinko!

27an GREBA OROKORRA!

AUTODEFENTSA FEMINISTAren aldeko FESTA

2010-12-14T17:46:00.003+01:00

-
Osteguna, hilak 16, KORTXOENEA GAZTETXEAN (GROS):

19:00    EMAKUMEA ETA KARTZELAREN hitzaldiaren BIDEO EMANALDIA

21:00    KANTAUTOREAK

                - MIKAELA PITON
                - ANIA
                      +
                 MIKRO IREKIA (atera barruan daramazun artista!!!!!!)

bitartean gozatu bihotzez eta maitasun askorekin egindako PINTXO goxoekin eta BATIDO natural freskagarriekin!!!
(lasai, betiko ohiturak ez galtzeko edari alkoholdunak ere egongo direla)

FEMINISMOA BORROKATU ETA BIZI!!!
EMAKUMEOK EGURREEEEE!!!!

Donostiko Autodefentsa Feminista Taldea

ARTICULO DE LUCIA ETXEBARRIA SOBRE GARCÍA MARQUEZ

2010-12-13T23:41:00.002+01:00

Argumento de una novela: Un periodista ochentón verifica, entristecido, que su potencia sexual ya no es la que era. Cosas de la edad. Llama entonces a su proxeneta de confianza, aquel que le proporciona – a él y a media ciudad – los mejores Chaperos, y le pide que le busque un jovencito al que nadie haya tocado. El proxeneta le llama unos días después: ha localizado a un magrebí de barriada obrera, de catorce años, virgen con garantía, cuya familia está de acuerdo en vender los favores del chaval porque el padre está en paro desde tiempo inmemorial. La noche acordada, el proxeneta le proporciona una droga al chico para tranquilizarlo y favorecer los avances del anciano pero con tan mala fortuna que el chico, agotado tras una jornada particularmente dura – pues a pesar de su corta edad ya trabaja ilegalmente en una fábrica – se queda tan profundamente dormido como para hacer imposible su desfloración.

El viejo permanece toda la noche contemplándolo, extasiado con su belleza y cuando vuelve a casa el ochentón lleva tal calentón encima que, ante la visión de la dérriere de su secretario, que está agachado recogiendo unos papeles, no puede contenerse y le viola. Luego, le arroja unos billetes a modo de compensación.

Si este libro se publicara en España, el escándalo sería mayúsculo, del tipo del que le cayó encima a Arthur C Clarke en 1998, cuando The Mirror le acusó de ser un pedófilo. O sin ir más lejos, mi amiga Lola Beccaria tuvo que oír de todo a propósito de la publicación de su novela ” Una mujer desnuda”, en la que se narran las relaciones de una prepúber con un amigo de su padre.

Pero resulta que cuando sale al mercado un libro con el mismo argumento, el mismo, pero con la sutil diferencia de que el putero es un señor heterosexual y la niña vendida y la criada violada (analmente por cierto) dos mujeres, nos encontramos entonces con “una admirable historia de amor… una estupenda metáfora de la sociedad donde todos caben con suficiencias o exageraciones, una novelita-joya que contiene sabias frases de prosa brillante, desbordante, donde la pasión tardía se enseñorea en el corazón del viejo”, en palabras de la crítica. Toma ya. Botón de muestra que describe al aluvión de reseñas favorables que se ha desbordado por los suplementos culturales españoles, unánimes en su admiración. Sí, me estoy refiriendo a la última novela de García Márquez, al que, como Premio Nobel, se supone que debemos respeto. Premio Nobel de la Paz fue también Henry Kissinger, responsable directo del golpe de Estado Militar contra Allende y de toda las dictaduras (incluidas las que falsamente se disfrazan de democracias) que campean hoy en América Latina.

¿Les he convencido con este ejemplo del androcentrismo imperante en la critica literaria? Pues daré otro: En cada entrevista, cada una, que he hecho de entre las más o menos veinticinco a propósito de la edición francesa de mi libro “Una historia de amor como otra cualquiera” me han hecho la misma pregunta: ¿Por qué sus protagonistas son mujeres? Estoy por ver que alguien le pregunte a Houllebeq o a Beigbeder la cuestión inversa. Y no se lo preguntan porque, pese a que las mujeres seamos mayoría en el mundo ( 53% de la población), a día de hoy lo masculino es la norma y lo femenino es la desviación, y por eso resulta tan extraño que se escriba sobre mujeres.

Podría escribir sobre muchísimas escritoras injustamente olvidadas o no reconocidas en su valía: Ángela Figueras Aymerich, María Teresa León, Rosa Chacel… Podría hablar de una conversación con la hija de Carmen Laforet en la que ella me confirmó lo que yo ya sospechaba: que su madre había dejado de escribir incapaz de soportar la presión y las críticas (algo parecido me pasó a mí, que me planteé muy en serio abandonar el oficio después de la reacción que suscitó mi segunda novela, Beatriz y los cuerpos celestes).

Podría escribir de Ana María Matute, que sufrió los embates de una censura feroz que le impidió ejercer su escritura en libertad. Podría hablar de cómo El País, el supuesto diario “progresista español”, publicó, para cerrar el último número del siglo veinte de su suplemento cultural, un artículo titulado ” Los mejores escritores españoles del siglo” en el que no se incluía a una sola mujer…

Y entre tanto mientras todo el mundo se rasga las vestiduras al hablar de páginas de pedofilia en Internet, el Nobel, sus editores y su agente se llenan los bolsillos de plata, y en este país se oculta el triste hecho de que el 75% de los hombres que pegan a sus mujeres abusan también de sus hijas, y la sociedad bienpensante cierra los ojos al pasar por la calle de la Cruz, por la Montera, o por la casa de Campo, donde muchas menores de edad se ven obligadas a vender su cuerpo para lucrar a las mafias que las explotan, porque vivimos en un mundo plagado de millones de putas tristes que no lo son porque les da la gana, sino, precisamente, porque una cultura machista, perpetuada por la literatura, por los textos escolares, por el cine, por la publicidad, por la tradición, ha enseñado y sigue enseñando a los varones que la explotación y el maltrato a la mujer no solo es un hecho permisible, sino romántico. Como también enseña que la mujer deseable es aquella mujer bella que no habla, que solo nos escucha, y jamás nos contradice y, por lo tanto, si se pasa la vida dormida, tanto mejor, porque ya se sabe que, desde siempre, a los hombres nos gusta cuando callamos, porque estamos como ausentes y porque calladitas estamos más monas, y que el amor, según mucha literatura, no es un intercambio adulto y consensuado en el que cada cual da y recibe, sino una relación de dominación en la que una parte de la pareja se somete totalmente a la otra.

¡Lucía, por favor, es solo ficción!, dirán algunos. Pero cito a Florence Thomas cuando escribe: “El lenguaje es el fundamento de la reproducción del sexismo; es un aparato de construcción y de representación de la realidad y por consiguiente de la acción sobre ella por medio de elaboraciones simbólicas. A través de él internalizamos ideas, imágenes, modelos sociales y concepciones de lo femenino y de lo masculino, entre otras..” En cristiano: que de lo que se lee, se aprende, y que la única forma de cambiar la sociedad pasa por intentar transformar los modelos de representación que reproducen las estructuras dominantes.

En un país como Colombia, en el que casi 40.000 menores de edad practican (y no libremente) la prostitución, según estimaciones más que fiables de la DAS y la Interpol, y en el que todas las fuentes coinciden en afirmar que el ingreso de niños y niñas a la prostitución es cada día mayor y las edades de vinculación cada vez más tempranas, ¿no podría haber aprovechado el Premio Nóbel la plataforma que le ofrecen su fama y su prestigio para ayudar a luchar contra semejante lacra en lugar de idealizarla y glorificarla? Y cuando media España protesta unánimemente contra los casos de prostitución infantil de Barcelona ¿no es hipocresía que nadie, en ninguno de los medios mal llamados suplementos culturales de este país se haya atrevido a alzar el gallo para decir que García Márquez puede escribir mejor o peor, pero que lo que ha escrito se llama apología de la explotación infantil y de la violación, y que como tal debe leerse, y nunca como historia de amor?

Me gustaría que este artículo se fuera pasando en red a todos los colectivos feministas, o a las listas de correos. En el hecho de que todos los suplementos “culturales” españoles han puesto la novela por las nubes. Si admitimos en hipótesis que sí, que cada cual puede escribir lo que le dé la gana dado que todo se puede hacer desde la ficción -o eso dice la crítica- y que lo importa es la belleza de la obra, y que por eso García Márquez tiene derecho a escribir sobre lo que a él le guste, al menos tengamos en cuenta que lo que no se puede hacer, desde la crítica, es llamar “historia de amor” a una relación de abuso, porque eso SI que es hacer apología, o no advertir que el protagonista de este libro en ningún momento se cuestiona la legitimidad de comprar los favores sexuales de una menor y de drogarla para que los realice, ni de violar analmente a una criada que depende del violador para su sustento. Combatamos al machismo institucional desde la red, que es lo único que nos queda.

Lucía Etxebarría

EUSKARAREN ASTEA DONOSTIAKO EMAKUMEEN ETXEAN

2010-11-26T16:49:00.003+01:00

Euskararen eguna abenduaren 3an izanik, hori ospatzeko, Donostiako Emakumeen Etxean euskararen astea antolatu dugu. Jarduerak azaroaren 29an, 1ean eta 2an izango dira.

Anima zaitezte parte hartzera!

EUSKARAREN ASTEA:

- Azaroaren 29an, astelehena: Desira desordenatuak liburuaren inguruko irakurle kluba Kattalin Miner eta Iratxe Retolazaren eskutik. Iluntzeko 6,30etan Donostiako Emakumeen Etxearen egoitzan (Okendo kalea 9).

- Abenduaren 1ean, asteazkena: Hitz eta Pitz tertulia feminista Emakume baserritarrak gaiaren inguruan. Itziar Arkonadaren eskutik. Iluntzeko 6,30etan Donostiako Emakumeen Etxearen egoitzan (Okendo kalea 9).

- Abenduaren 2an, osteguna: Emakumeak eta bertsolaritza saioa Carmen Larrañagaren eskutik.Iluntzeko 7etan Donostiako Emakumeen Etxearen egoitzan (Okendo kalea 9).

Anima zaitezte parte hartzera!
Emakumeon Etxea emakume guztiona da!

Besarkada feminista!

--

AUTODEFENTSA FEMINISTA!

2010-11-25T17:25:00.001+01:00

NORA DESAGERTUTA!

2010-11-25T17:24:00.002+01:00

AZAROAK 25, INDARKERIA MATXISTAREN AURKAKO EGUNA

2010-11-25T12:43:00.001+01:00

GEZURREZKO PRINTZEA

2010-11-16T12:02:00.001+01:00

KAIXO NESKAK!!

EMAKUMEEN ETXEA MARTXAN DA JADA ETA ESPAZIO BERRI HONI BIZIA EMATEN JARRAITZEKO, LARUNBAT HONETAN, AZAROAK 20, ARRATSALDEKO 19:00etan "GEZURREZKO PRINTZEA" ANTZEZLANA IZANGO DUGU IKUSGAI, OIARTZUNGO EDURNE AGIRREZABALAREN ESKUTIK.

HALA, GUZTI-GUZTIOI, MAITASUNA, INDARKERIA ETA EMAKUMEON KEMENA UMOREZ BATZEN DITUEN ANTZEZLAN ZORAGARRIA IKUSTERA GONBIDATZEN ZAITUZTEGU!

BERTAN IKUSIKO GARELAKOAN,

BESARKADA FEMINISTA BAT!

DONOSTIAKO EMAKUMEEN ETXEA

2010-11-09T14:31:00.006+01:00

--

INAUGURAZIO EGUNA IRITSI DA ETA DENAK HAN IKUSTEA ESPERO DUGU!!

LARUNBAT HONETAN 12etan BOULEVARDean HASIKO DA FESTA, ETA 14:00etan OKENDO 9, EMAKUMEEN ETXEAN JARRAITUKO DUGU.

BESARKADA FEMINISTA BAT,

Trans identitateen despatologizazioaren alde: elkarretaratzea Donostian

2010-10-21T00:30:00.001+02:00

--
Donostian ere, mundu osoko akatibistekin batera, nortasun trans-en patologizazioaren aurkako mobilizazioak izango dira.

Ostiralean, urriak 22, Donostiako Boulevardean 19:30etan elkartaratzea izango da.

En donostia también junto con activistas de todo el mundo habrá movilizaciones en contra de la patologización de las identidades trans.

El viernes, 22 de octubre, a las 19:30 habrá una concentración en el Boulevard de Donostia

TransMarikaBollo Koordinadora Feminista

(EHGAM, GARAIPEN, BILGUNE FEMINISTA, LAS LOSBAS, MEDEAK)

Manifiesto de la Red por la Despatologización de las IdentidadesTrans del Estado español

23 de Octubre de 2010

¡Seguimos resistiendo!

Un año más dando argumentos para defender nuestra libertad, buscando alternativas, construyendo puentes para dialogar. Sin embargo la terrible maquinaria médica y política sigue, la estigmatización de las personas trans continua. Como si considerar nuestra identidad de género como patológica nos ayudara en algo, como si realmente importara nuestra salud mental.

El trastorno de identidad de género no existe. Lo que sí existe es la transfobia.

Nos estudian, nos tocan, nos explican lo que nos pasa, nos hacen miles de pruebas para buscar la causa de nuestro terrible mal, nos analizan, nos pegan, nos violan. Nos tratan como a niños y nos matan como a perros. De día nos odian y de noche nos compran.

Pero no pueden con nosotrxs, seguimos aquí, rompiendo el silencio y resistiendo a la violencia, la de los golpes y la de las palabras, con rabia pero con pedagogía, tejiendo una red que nos mantenga a flote. ¡Seguimos aquí!

El discurso de la patologización se ha derrumbado, lo hemos derribado a base de denunciar estas terapias año tras año. Ya no hay excusas que valgan. Hay ideas que ya no pueden defenderse.

Activistas trans de todo el mundo, de diferentes continentes y ciudades, volvemos a salir a la calle para demandar la despatologización trans, bajo el lema “Las identidades trans no son una enfermedad”. Denunciamos que aun hoy, en pleno siglo XXI, las identidades trans, transexuales, transgénero, travestis sigan presentes como “incongruencia de género” o “trastorno de travestismo” en el recién publicado borrador del DSM-5. Exigimos la descatalogación de los trastornos de identidad de género de los catálogos internacionales de enfermedades (DSM y CIE) y luchamos por el derecho a decidir con autonomía sobre nuestros propios cuerpos.

Recordamos que la despatologización no puede implicar en ningún caso que las personas trans pierdan sus derechos sanitarios. Exigimos una atención sanitaria trans-específica públicamente cubierta.

El derecho a la identidad de género y a la cobertura sanitaria pública de las personas trans son derechos humanos fundamentales y no deberían de ser excluyentes. Reivindicamos el derecho a un reconocimiento legal del nombre y género elegido sin necesidad de un diagnóstico y/o tratamiento médico, hormonal o quirúrgico. Nadie puede decidir sobre la identidad de género de otra persona.

Nuestras demandas son claras:

La retirada del TIG de los manuales internacionales de diagnóstico (sus próximas versiones DSM-V y CIE-11).
La abolición de los tratamientos de normalización binaria a personas intersex.
El libre acceso a los tratamientos hormonales y a las cirugías (sin tutela psiquiátrica).
La cobertura sanitaria pública del proceso de reasignación de género.
La lucha contra la transfobia: el trabajo para la formación educativa y la inserción social y laboral de las persones trans, así como la visibilización y denuncia de todo tipo de transfobia institucional o social.

A nivel estatal, exigimos al gobierno que asuma nuestras demandas, que cuente con la participación de los diferentes colectivos y activistas trans teniendo en cuenta su pluralidad y que deje de realizar extrañas maniobras cosméticas para salvar su imagen. El pasado mes de Junio la Ministra de Igualdad dijo públicamente que no se puede tolerar que se siga considerando a las personas trans como personas enfermas. Paradójicamente, el Gobierno no ha dado ningún paso para modificar la actual Ley 3/2007, conocida como Ley “de Identidad de Género”, que nos sigue patologizando.

Además, demandamos la retirada de la mención de sexo en los documentos oficiales públicos. Es un dato obsoleto, y su presencia no se justifica de ningún modo en un documento de identidad, además de ser un obstáculo en la vida cotidiana de muchas personas trans.

Por último, le pedimos al Gobierno que abandone su rol colonizador con el que tutoriza las políticas LGTB en América Latina. Desde los países occidentales, se siguen exportando los discursos médicos violentos y patologizantes, aumentando el riesgo de violencia transfóbica y poniendo en peligro identidades y expresiones de género diversas en diferentes partes del mundo.

Nuestros nombres, nuestros cuerpos, nuestras vidas son solo nuestros.

¡Seguiremos resistiendo!

Red por la Despatologización de las Identidades Trans del Estado español

23 de octubre de 2010

www.stp2012.info

Indarkeria sexistari kaña!

2010-09-22T17:28:00.001+02:00

MATXISMOAK HILTZEN GAITU!

MATXISMOA KANPORA!

Kontxako Banderaren afixari buruzko hausnarketa

2010-09-14T12:12:00.002+02:00

??????????????????????????????

Aurten Kontxako Bandera iragartzeko Donostiako Udalak aukeratu duen argazkia ikusita, aise pentsa liteke estropadak baino, maratoia edo triatloi proba bat iragartzen dituela aipatutako afixak. Ikusi ez duenarentzat, deskribapena: itsura zoriontsuko gizon batek irabazi berri duen bandera astinduz ospatzen du lorpena.

Eta hor sortzen da hainbatek geure buruari egindako galdera: arrauna bezalako kirol batean oinarri-oinarrian dagoena ez al da ba talde lana? Arraunaz gehiegi ez dakienak ere jakin badaki arraunlari talderik gabeko patroia ez dela oso urrutira iritsiko itsasoan barrena...

Halere, bada hizpide dugun iragarkiak erakusten duen irudia eta ezkutatzen duenaren inguruko beste hausnarketa bat: orain bi urte, denbora luzez gauzatutako lanari esker, emakumez osatutako traineruek ere lehiatu zuten Kontxako Bandera. Aurten hirugarrenez lehiatuko dute, beraz. Donostian emakumeen estropada aurrera eramatea lorpen handia da, eta batek baino gehiagok pentsatu genuen bazela garaia! Baina aipatutako kartelari erreparatuta, badirudi emakumeen estropada bertan behera gelditu dela 2010. urtean, inondik inora ez baita ageri emakumerik, ez aipamenik, ezta ezer ere. Emakumeak guztiz ikusezinak gara.

Oso larria iruditzen zaigu Udalak afixa hau erabili izana, Udalak berak adostutako berdintasun planak bulegoren batean galduta daudela, baina lanerako tresna bezala erabiltzen ez dituztela islatzen baitu hain zuzen ere.

Jendarte hau eraldatu nahi badugu, gizon-emakume arteko harreman orekatuak sortu nahi baditugu, ardura guztiona da; bai instituzioena, bai eremu ezberdinetan lanean diharduten eragileena eta baita norbanakoena ere. Beraz, hitz hauen bitartez Donostiako Udala interpelatu nahi dugu, dagokion ardura bere gain har dezan eta parekidetasunaren alde egiazko pausuak eman ditzan, baina baita jendarteak oro har ere, begiak ireki ditzan, bereizkeria egoerak ikusi eta salatu ditzan, onartu ez ditzan.

Ekin diezaiogun talde lanari: parekidetasunaren estropadan denok gara arraunlari, eta denok dugu zer irabazia.

Donostiako Bilgune Feminista, 2010eko Iraila

Tratu txarrak eta indarkeria bikote lesbianetan

2010-09-10T13:52:00.005+02:00

Angela Marin soziologoak egindako lana:

“Maltrato y violencia al interior de relaciones de pareja lesbianas. El segundo closet”

Zuen interesekoa izango delakoan, Euskal Herriko lagun feminista, lesbiana eta interesa izan dezakeen orori helarazi!

Abuztuaren 31ko gertaerak gogoratuz

2010-09-10T12:22:00.003+02:00

---

1813an Donostia erre eta emakume guztiak bortsatu erail ta abar egin zituztenean. Emakumeak gerrako botin gisa, saria bazala erabili eta hil zituzten garaia gogoratu nahi genuen, Donostiarron eta emakumeon memoria galdu ez dedin.

DONOSTIAKO BE-BOP TABERNAN ERASO SEXISTA BORTITZA

2010-07-26T13:45:00.005+02:00

DONOSTIAKO MATXISMOA SALATZEKO KOMUNIKATUA

Transmarikabollo Koordinadora Feministako kideok espazio publikoetako biolentzia sexista salatzen dugu, baita jendarteak zein instituzioek egunean-egunean Donostiako aisialdi guneetan gertatzen diren erasoekiko erakusten duen tolerantzia altua ere.

Donostian gertatutako azken eraso matxista salatzen dugu, 2010eko uztailaren 22an gaueko 1:30 inguruan gertatutakoa:

Lagun talde gazte bat (lau neska eta mutil bat) pote batzuk hartzera atera zen eta Be-Bopen amaitzea erabaki zuen. Dantzatzen ari zirela, tipo bat neska horietako batengana hurbildu eta lepotik heldu zion (hori da askok eta askok ligatzeko duten era, parean dutenaren onespena kontutan hartu gabe). Bi lagunen artean paretik kendu zuten arren, tipoak, berriz ere, nesketako beste bati lepotik heldu zion, baina oraingoan indar handiagoz. Lagunetako bat tipoa banantzen eta aldentzen saiatzean, hark indar handiagoz heldu zuen neska. Une hartan, lepotik helduta zegoen neskak, erasotzailearengandik banantzeko asmoz, edalontzian zuen garagardoa aurpegira bota zion. Ordainetan, bi aldiz pentsatu gabe, erasotzaileak edalontzia neskaren kopetan lehertu zuen, neska guztiz askatzera iritsi gabe. Aurpegi osoan zehar ebakiak sorrarazi zizkion, odol jario ikaragarria eraginez.

Orduan, tabernari bat erasotzailea kanporatzera etorri zen, inongo momentuan hura erretenitu eta bere identifikazioari bide emateko intentziorik azaldu gabe. Lagunek, berehala, erasoa jasandakoari babesa ematera jo zuten eta tabernaren parean zegoen banku batera eraman zuten. Tabernako langile bat bera ere ez zen bankura hurbildu neskaren segurtasunaz arduratzeko. Bankuan bertan, DYAk lehenbizi eta Gurutze Gorriak ondoren, laguntza eman zioten neskari. Azkenik, Gurutze Gorriak neska ospitalera eraman zuen.

Polizia Munizipala eta Ertzaintza azaldu ziren eta ardura noren esku geratuko zen zozketatzen bezala aritu ziren. Azkenik Udaltzaingoaren esku utzi zuten. Horiek, erasoa jasandako neskaren identifikazioa eta erasotzailearen deskripzioa besterik ez zuten eskatu. DYAk eskainitako informazioaren aurrean (eskua odoleztaturik zuen mutil bat Zurriolarantz korrika ikusi zutenaren inguruan), udaltzainek neskari bere adina galdetu zioten. Polizia agertu arte tabernako langilerik ez zen establezimendutik atera.

Eraso hori, Be-Bopen eta beste taberna askotan sarri gertatzen diren adibideetako bat besterik ez da. Emakumeoi etengabe intimidatzen, baboseatzen eta gutxiesten zaigu aisialdi guneetan. Batzuek uste dute ez garela euren nagusikeriatik zein kolpeetatik defendatuko, eta euren erasoak erantzunik gabe geratuko direla, izan ere, erasotzaileek Donostiako taberna askoren babesa izaten baitute.

Hori guztia dela eta, ozenki, publikoki eta kalean salatzen dugu, zigorgabetasun osoz etxe barruan zein kanpoan egiten diren erasoak arbuiatzen ditugula, baita horiekiko jendarteak duen konplizitatea ere. Halaber, instituzio publikoek biolentzia sexistarekin amaitzeko duten arduragabekeria ere salatzen dugu.

Erasorik ez erantzunik gabe!!!

GORA BORROKA FEMINISTA!!!

---

Ekainak 28 - Sexu askatasuna, guztion eskubidea!!

2010-06-23T00:50:00.001+02:00

Nahi bezela harremantzea zure eskubidea delako, eta oraindik horregatik baztertua izatea onartezina delako,

anima zaitez ekainak 28ko manifestaziora!

KOMUNIKATUA

Ekainaren 28 honetan, pertsona orok gure sexualitatea modu askean eraiki eta bizitzeko aukera aldarrikatzeaz gain, erabat baztertuta dauden aukera sexual ezberdinak aldarrikatu nahi ditugu. Argi dago bizi garen jendartean aukera sexualak bereizkeriak sortzen dituela, heteronormatik ateratzen diren aukerak epai moral eta sozialez beteta daudela. Eta bereziki larria da transexualen egoera, izan ere, transexualitatea gaixotasuna balitz tratatzen da; psikiatrizatutako aukera da. Jendarteko esparru guztietan diskriminatutako aukera sexualak izaten jarraitzen dute eta ezinbestean hauek sortzen dituzten bereizkeri egoerekin amaitu behar dugu.

Era berean, aurtengo ekainaren 28an gogora ekarri nahi ditugu baita ere, heteronormatibitatearekin hausteagatik eta euren sexua eta generoa libreki eraikitzeagatik gorroto krimenen biktimak izan diren pertsonak.

Integrismo katolikoa, edota beste edozein erlijio, eta medikuntza sistema dira gorroto krimenen arduradunak, izan ere, askatasun sexualaren aurkako apologia egiten baitute, fundamentalismo sexistak eta binaristak baitituzte oinarritzat eta geure gorputzak patologizatzeko edota geure bizitzak epaitzeko autoritatea beregan hartzen baitute.

Halaber, Estatua eta bere instituzioak ere krimen horien arduraduntzat jotzen ditugu, ez soilik diskriminazio ekintza argiengatik, baita euren utzikeriagatik eta arduragabekeriagatik, ez baitute transmarikabollofobia aurreikusteko, zigortzeko eta desagerrarazteko neurririk hartzen.

Mugimendu honen borrokari esker hainbat askatasun eta eskubide lortu ditugu, baina horietako asko formalitate eta “zuzentasun” politikora murriztu dituzte. Gure borroka instituzionalizatzeari uko egiten diogu, jendartearen mobilizazio eza baitakar. Mundu mailako zibilizazio krisi garai honetan, familia goresten duten indar kontserbadore heteronormatiboek gogor egiten dute geure askatasunak murrizteko eta gorroto krimenak sustatzeko. Borrokan jarraitu behar dugu!!

Sistema heteropatriarkalean edota merkatu kapitalistaren logikan integratzeko politika baztertzen dugu. Moral bikoitzeko jendarte binarista, sexofobo eta matxista baten partaide eta konplize izateari uko egiten diogu. Muinean heterosexuala, zuria, katolikoa, apostolikoa, erromatarra, kontsumista eta ingurugiroaren zein baliabideen suntsitzailea den familiaren interesen arabera egituratzen den jendarte baten partaide eta konplize izateari uko egiten diogu.

Borroka feminista, antiklasista, antiarrazista, antikapitalista, antiinperialista, antipatriarkala da gure apustua.

Hauxe aldarrikatzen dugu:

Borroka apurtzailea, intsumisoa eta disidentea izan behar da, zuzentasunaren agindu arautzaileak hausten dituena. Ez dugu normalak izan nahi. Nahi duguna izan nahi dugu!
Borroka muga-gaindikoa izan behar da, beste herrietako taldeekin elkarlanean egingo dena, etorkinekin, amonekin, gazteekin, etxekoandreekin, etxeko langileekin, baserritarrekin, ikasleekin, autonomekin, putekin, espetxean daudenekin... hau da, hainbat sistema zapaltzailek baztertzen dituzten taldeekin.
Borroka ohean eta kalean egin behar da, gorputzak eta desioak matxinatuz, eta hipokrisia zein moral zikiratzaile nagusiari aurre eginez.
Borroka eraldatzailea izan behar da, sexuak eta generoak deseraikitzera bideratua, norberak bere gorputzaren eta sexualitatearen gainean askatasunez erabaki dezan. Gorputz disidenteen despatologizatzearen aldeko apustua egiten dugu.

Ezinbestekoa da gaur egungo jendartea arautzen duen heteronormarekin amaitzea eta patriarkatuak sortu dituen kategoria hertsi eta mugatuak erabat baztertzea. Aniztasunean oinarrituko den jendarte feminista baten alde lanean jarraituko dugu! Amorruz, pozez, lasai, gozatuz, baina batez ere, desioz eta ziurtasunez egingo dugu borroka.

Bollerak! Transexualak! Marikak! Heterodisidenteak! Eta gainontzeko espezieak!

Gora sexu askapenerako mugimendua!

TRANSMARIKABOLLO KOORDINADORA FEMINISTA

2010

"EL GÉNERO DESORDENADO" LIBURUAREN AURKEZPENA

2010-06-12T21:36:00.000+02:00

EMAKUMEOK PLAZARA!!

2010-06-08T18:57:00.004+02:00

EMAKUMEOK PLAZARA!!! AURKEZPENA DOKA ARETOAN


Datorren ostegunean ekainaren 10ean Donostiako Doka antzokiak emakumeok plazara proeiktuaren aurkezpena egingo da. Proiektu honetan parte hartzen duten hainbat emakume kulturgilerekin antolatuko jai baten bidez kaleratuko da web orria. Arratsaldeko 7.30etan hasiko da eta bertan izango dira... Nagore Legarreta argazkilariaren erakusketa bat Amaia Agirre eta Ainhoa Agirreazaldegi bertsolariak HAINBAT taldearen musika eta errezitaldia LUNTX-A eta ESKU TITI kortoaren proiekzioa eta gaueko 9.3oetatik aurrera SORKUN AKUSTIKOA kontzertuan!!! Giro ederra egongo da eta animatu!!! Proiektu honi buruzko informazio gehiago izateko sakatu hemen ---

EKAINAK 2 - SEXU LANGILEEN NAZIOARTEKO EGUNA

2010-06-01T19:03:00.001+02:00

Elizabeth Vásquez - Trans Etxea

2010-05-19T00:11:00.002+02:00

---

Kaixo kaixo!!!

Maiatzaren 31n Elizabeth Vásquez etorriko da Ekuadorretik guregana euren TransEtxea-ren proiektua aurkeztera. Oro har, transexualitateaz eta zuzenbide subertsiboaz arituko da Ekuadorreko kidea. Oso hizlari ona da eta proiektua itzela, beraz, ahal eta nahi izanez gero, etortzera animatzen zaituztegu!

---

MAIATZAK 17, DENOK KALERA!

2010-05-14T21:15:00.003+02:00

MAIATZAK 17: HOMOFOBIA, LESBOFOBIA, TRANSFOBIAREN AURKAKO NAZIOARTEKO EGUNA

ELKARRETARATZEA

HOMOFOBIA,LESBOFOBIA, TRANSFOBIA

EZ HEMEN EZ INON!!!

MAIATZAK 17 ASTELEHENA

DONOSTIAKO BOULEVARDEAN 19:30en

TRANSMARIKABOLLO KOORDINADORA

(EHGAM, BILGUNE FEMINISTA, GARAIPEN, MEDEAK)

---

BADATOZ EMAKUME GAZTEEN TOPAKETAK !!!!

2010-04-28T17:38:00.003+02:00

Egitaraua eta izen ematea: hemen!!

ANIMA ZAITEZTE!
HANTXE IKUSIKO DUGU ELKAR!

http://gaztefeministak.blogspot. com/

Indarkeria matxistari kaña!

2010-04-07T15:15:00.007+02:00

Emakume bat erail dute Agurainen eta haserre bizian gaude!! Matxismoak hiltzen gaituelako, matxismoarekin bukatu behar dugu!!

Kontzentrazioak OSTEGUNEAN, apirilak 8:


Gasteiz	20’00	Andramari Zurian
Donostia	19’30	Bulebarrean
Tolosa	19’30	San Frantzisko elizan
Orereta	19’30	Niessenen
Zarautz	19’00	Udaletxe aurrean
Arrasate	19’00	Plazan
Iruñea	20’00	Udal Plazan
Lizarra	20’00	Baja Nabarran
Altsasu	19’30	Udaletxe plazan
Bilbo	19’30	Arriagan
Zornotza	19’00	Erreferendum Plazan
Portugalete	20’00	Metro geltokian
Azpeitia	19’30	Herriko Plazan
Irun	19’30	Zabaltza Plazan
Leitza	20’00	Lopeneko Errotondan
Algorta	19’30	Telletxen

Astelehen gauean Agurainen jazotako erailketa dela eta Emakumeon Mundu Martxako plataformak bihar egingo dituen elkarretaratzeen berri emateko zuzentzen gara zuengana.

Azken kasu hau ere, nahiz eta komunikabide batzuetan ez den indarkeri sexistatzat hartu, mugimendu feministatik emakumeon kontrako indarkeria kasutzat hartzen dugu. Emakumeon kontra ematen diren eraso guztietan sexismoa inplizituki beti agertzen baita. Hortaz, eraildakoaren emakume izaerak eragina izan duela iruditzen zaigu. Herrizaingo Saila kontuan hartzen ari den hipotesiez gain, hildakoa eta hiltzailearen artean izan zitekeen botere harremana azpimarratu nahi genuke. Emakumeen kontrako indarkeria ez da beti agerikoa. Egiturazkoa den indarkeria da, jendarteak antolatzeko duen eredutik hasi eta gure bizitzako esparru guztietan ematen dena. Patriarkatuak sexuen artean ezartzen dituen botere harremanek ahalbideratzen dute indarkeria sexista eta batzuetan zuzenean ematen da eta besteetan aldiz, zeharka-

Indarkeria mota hau gure gizartean gertatzen den giza eskubideen urraketa larrienetakoa eta hedatuenetakoa da. Emakume izateagatik jasaten dugun biolentzia oroz ari gara: sexu erasoak, prostituzio behartua, lantokietako sexu-jazarpena, jipoiak eta emakumeon erailketak... Emakumeon aurkako indarkeria patriarkatuaren oinarrian dago, eta honek, gizartean emakumeok jasaten dugun mendekotasuna betikotzeko kontrol mekanismo gisa erabiltzen du biolentzia.

Aste honetako gertakariez gain, Nora gasteiztarrak desagertuta jarraitzen duela gogoratu nahi genuke. Emakume hau Gasteizko asistentzia zerbitzuen laguntza jasotzen ari zela desagertu zen, baina bere desagerpenaren argiketa burutzerako orduan instituzioak utzikerian erortzen ari direlakoan gaude.

Bukatzeko deialdia luzatu nahi diogu jendarteari eta emakume guztiei mobilizazioetan parte hartzeko. EMAKUMEON KONTRAKO INDARKERIARIK EZ!!!

EUSKAL HERRIKO EMAKUMEON MUNDU MARTXAKO PLATAFORMA: Bizkaiko Emakumeon Asanblada, Bilgune feminista, Andere Bidatz, Hazparneko Emazteek Diote, Bortizkeriaren kontrako protokoloa, PAF, Anezka, Mugarik gabe, Mundu bat, ELA, LAB, STEE-EILAS, ESK, EHNE.

--

Euskal Herriko Emakume Gazteen Topaketak

2010-03-23T23:04:00.004+01:00

2010eko maiatzaren 7, 8 eta 9ko asteburuan:

Euskal Herriko emakume gazteon III. Topaketak Hernanin!

“kuleroak burura eta salto mundura”

Topaketen helburu eta edukiak:

Topaketei ezarritako helburuak asko dira baina horien artean nabarmentzekoak:

Egungo feminismoaren erronkak emakume euskaldun eta gazte ikuspegi batetik landu; borroka ildo berriez ikasiz, hausnartuz eta eztabaidatuz.
Euskal Herrian neska gazteok egunero borrokatzen dugun feminismoaren agertoki bihurtzea.
Esperientziak partekatzea.
Ikuspegi historikoa lantzea.
Feminismoa bizi eta ingurua iraultzeko esperientzia ezberdinak partekatzea.
Ondo pasatzea.
Gure artean harremanak estutzea.
Aurrera begirako erronka edota egitasmo posibleak mahaigaineratzea.
…

Anima zaitez!!

Zabal dezagun feminismoa

txoko guztietara!!

UN ZULO PROPIO

2010-03-21T23:31:00.002+01:00

--

Gonbidatzen zaituztegu....

EKINTZA: "Un Zulo Propio" liburuaren aurkezpena Itziar Ziga, bere idazlearen eskutik eta Kattalin P. Miner-en eskutik.

EGUNA: Martxoaren 23a, asteartea.

ORDUA: 19:30etan

LEKUA: Baibaiua, Eguzkiren lokala, Iñigo kalean, alde zaharrean.

ANTOLATZAILEA: Koordinadora Transmarikabollofeminista.

MARTXO MOREA BADATOR!!

2010-02-24T23:10:00.004+01:00

---

MARTXOA iristear dago eta Euskal Herrian

aste morea ospatuko dugu

martxoaren 6tik 13ra!

DONOSTIAn egitarau aparta dugu:

Anima zaitezte!!

Feminismoa biziz eta gozatuz,

Euskal Herria morez tindatuko dugu!!

---

Indarkeria matxistari kaña!

2010-02-21T17:25:00.002+01:00

Beste emakume bat eraila!

Emazte edo emazte ohiaren rolagatik baino, emakumeona den beste rol famatuak
eraman du heriotzera: Ama zaintzailearen rolak.

MATXISMOAK HILTZEN GAITU!

Sexualitate tailerra Arrasaten

2010-02-10T21:33:00.003+01:00

---

Larraitz Arando. Sexologoa eta psikologoa

'Ule nahasixaz gozatu!' lelopean, emakumeen desira eta erotika lantzeko asmoz, jostailuak bitartekari bihurtuko dituzte Larraitz Arandok emakumeentzat emango duen ikastaroan.

«Inguruan ditugun materialekin sor ditzakegu jostailu erotikoak»

Ane Olaizola. Donostia

Emakumeen jabetza eskolen barruan, jostailu erotikoen inguruko tailerra antolatu dute Arrasaten (Gipuzkoa) Emakumeen Txokoak eta Sexologia Zerbitzuak. Larraitz Arandok (1979, Aretxabaleta, Gipuzkoa) emango ditu eskolak, hilaren 19an eta 26an, Arrasateko Emakumeen Txokoan, hiru orduko bi saiotan banatuta. Izena emateko, (34) 943-79 41 30 telefonora deitu behar da, bihar baino lehen.

Zertan datza jostailu erotikoen tailerra?

Emakumeen erotika eta desirara gerturatzeko asmoz, alde intimoekin harremanetan jarriko dira bertaratzen diren emakumeak, jostailu erotikoak bitartekari izanda. Izan ere, jostailu erotikoak eremu goxoetan erabiltzen ditugu, eta une horietan sortzen diren zalantzen, lotsen, desiren eta posturen inguruan hitz egiteko gune bat sortu nahi izan dugu.

Sexualitatearen eta inguru intimoen arteko harremanak landuko dituzue ikastaro honetan. Nola egingo duzue hori?

Alde batetik, jostailu erotikoak sortuko ditugu. Ez ditugu betiko jostailu komertzialak erabiliko. Gure inguruan ditugun eta egunerokotasunean erabiltzen ditugun materialekin lau jostailu inguru egingo ditugu. Eta horien inguruan eta beste jostailuen esperientzien inguruan ere jardungo dugu. Bestetik, hausnarketara ere bideratuko dugu ikastaroa; plazeraren inguruan kritikotasuna ere landuko dugu. Izan ere, beti pentsatzen dugu guztioi gauza berak gustatu behar zaizkigula sexualitatean, eta hori ez da horrela. Beraz, ezagutza berriak ere jorratuko ditugu.

Orduan, sexuaren inguruko estereotipoak apurtzen saiatuko zarete?

Emakumeek euren kabuz erosi dituzten jostailuekin jolastea existitu ez den errealitatea izan da urteetan. Baina orain, bat-batean, pil-pilean eta modan dagoen gaia bihurtu da, trantsiziorik izan gabe. Jauzi horretan, emakumeen lotsak, beldurrak, desirak eta beste gordetzen dira. Beraz, sentimendu horiek kaleratzen direnean, beharbada, orduan apurtu daitezke estereotipoak. Bestalde, moda honen ondorioz, badirudi emakume guztiok erabili behar ditugula jostailuak, eta guztiok egon behar dugula sexualitatearekin txoratzen, baina, beharbada, ez da horrela. Gure desira askotan desitxuratuta egoten da, gure gorputzari entzun gabe jokatzen dugu askotan. Beraz, hori apurtzen ere saiatu behar dugu.

Horregatik utzi al dituzue alde batera ohiko jostailu erotikoak?

Bai. Tresna horiek normalean genitaletara zuzenduta egoten dira. Baina gure gorputzean badaude jolas egiteko beste leku batzuk ere. Beraz, gure gorputzari entzunda sortuko ditugu jostailuak ikastaroan; nork bere inguruan dituen gauzekin ere jolastu daiteke, eta gure etxeak ere oso erotikoak izan daitezke.

Beraz, kontsoladoreak, bola txinatarrak eta ohiko beste tresnak alde batera utziko dituzue.

Bai. Dirua gastatu gabe jolasteko tresnak baditugu gure inguruan; oihalak eta papera, esate baterako. Orduan, sorkuntza bultzatu nahi dugu; tresna komertzial horiek gaur egun gizartean ohiko diren desira ereduei soilik erantzuten diete. Beraz, horren ondorioz, beste sentipen asko galtzen ditugu. Gaitasun horiek aktibatu behar ditugu, beraz.

Ikastaroan norberaren ezagutza ere landuko duzue. Sexualitatearen eta gure gorputzaren inguruan oraindik ezjakintasuna dagoela uste al duzu?

Urteetan sexualitatea ezkutatuta egon da. Orain, pentsatzen da guztiok jakin behar dugula sexualitatearen inguruko guztia. Horregatik, ez gara ausartzen norberaren nahiak eta gustuak azaleratzen, eta ezjakintasun hori erakusteko beldurra dugu. Bestalde, emakumeen gorputzari dagokionez, gizonezkoenaren aldean gordeago izan dugu; gizonezkoek euren genitalekin harro egon behar dutela ikasi dute, eta emakumeek, berriz, zerbait zikina eta gorde behar dutena dela. Gainera, nerabezarotik aurrera mirariak egiteko gauza bihurtzen da alua. Gainera, film erotikoetan eta telebistan beti estetika berdineko aluak ikusten ditugu. Hori ere ez da horrela. Beraz, oraindik ere badugu zer ikasi.

---

Indarkeria matxistari kaña!

2010-02-08T18:00:00.003+01:00

Emakume bat hil dute Barakaldon

Haserre bizian gaude eta ez dugu eraso bat bera ere onartuko!!

Bat gaitezen guztiok indarkeria matxistaren aurka!

---

Emakumeon Mundu Martxa 2010

2010-02-04T23:28:00.003+01:00

BADATOR ...

EMAKUMEON
MUNDUKO MARTXA 2010

"Urratsak batuz, hartu martxa feminismoruntz!"

"Euskal Herria Morez tintatuko dugu!"

..............................

.........................................................
Australian hasi bai, baina...
Martxoaren 8tik 13ra, Euskal Herrian izango da!

A! eta...
Donostiatik Martxoaren 11ean pasako da!
Adi, martxo kañeroa izango baitugu: sorgin jaia, Lilatoia, manifestazioa, aldarrikapenak, tailerrak, performanceak, antzerkiak, ekitaldiak...
Egutegia aurki zabalduko dugu, animatu!

ZaBaLdU FeMiNiSmOa!

---

DANBORRADA PAREKIDEAREN ALDEKO KANPAINA

2010-01-19T12:31:00.008+01:00

---

DANBORRADA PAREKIDEAREN ALDEKO ATXIKIMENDUA

Euskal Autonomi Erkidegoan berdintasun legea onartu zenetik jada bost urte igaroko dira hurrengo danborrada iristean. EAEkoaren ondoren Estatuko berdintasun legea ere aurrera atera da. “Eta gu hementxe gaude, antzeko parecido…”

Ez gara esateaz nekatuko: “Gure esku dago! Inork ez gaitu salbatuko.” Parekidetasunaren alde baldin bagaude, busti beharra dugu.

Donostiako danborrada gehienak mixtoak direla dio udalak, baina mixto izateak ez du parekideak direnik esan nahi. Esaterako, mixtoak diren hainbat danborradek emakumeoi upelari postuetan jotzen besterik ez digute uzten. Beste batzuek, danborradako afaria gizonen artean ospatu ostean soilik uzten digute beraiekin batera jotzen. Beste talde batzuetan, emakumeok hilabete osoan zehar izaten ditugu entseguak; aldiz, gizonek, berriak izan arren, astebetez bakarrik entseatzen dute (ez da kontuan hartzen emakumeok txikitatik, ikastolan zein kalean, danborradan jo dugun edo ez). Jantziari dagokionez, emakumeok askotan soinekoa ere ordaindu behar izaten dugu gizonen elkarteetako danborradetan parte hartzeko, baina gizonek euren jantzia elkartearen bidez (doan) eskuratzen dute. Hainbat danborradatan emakumeok gehienez bi urtez jarraian parte har dezakegu, gonbidatu gisa, betiere. Gizonek, aldiz, ez dute halako mugarik.

Beraz, danborrada gehienak mixtoak izan arren, parekidetasuna lortzeko bide handia dugu egiteko.

Horrexegatik, idatzi honen bidez, elkarte ezberdinengana eta, oro har, donostiar guztiengana jo nahi dugu, gure Danborrada parekideagoa, herrikoiagoa eta parte hartzaileagoa izan dadin proposamen zehatzak aurkezteko.

PROPOSAMENA:

1. Donostiar guztiona den Oholtza Publikoa erabiltzeko aukera emakumeoi sarrera eta parte hartzea mugatzen ez diguten taldeek soilik izatea.
2. Oholtzaren erabilpena txandakakoa izatea, bandera igotzeko eta jaisteko pribilegio edo ohorea ere, jaietan parte hartzen duen ororen esku egon dadin.

Proposamen honi elkarte nahiz norbanako ezberdinek euren atxikimendua eman diezaioten bideak jartzen ari gara.

Bukatzeko, Lluis Llachen abestia gure erara moldatuz, honako hau esan nahi dugu: “Zuek tira gogor hortikan, guk ere gogor hemendikan, eta ikusiko dugu nola, nola... laster botako ditugun FESTETAN parte hartzeko jartzen dizkiguten oztopoak!”.

OHARRA: Atxikimenduak, hona bidali:

Donostiako Bilgune Feminista

Anoeta pasealekua 28, 20016 Donostia

denondanborrada@gmail.com

Donostiako Bilgune Feminista

Atxikimendua - Adhesión

2010-01-19T12:25:00.003+01:00

2005. urtean onartutako EAEko berdintasun legean dio:

25. artikulua. Kultura jarduerak:

1.- Euskal herri-administrazioek, bakoitzak bere eskumen eremuan, beharrezkoak diren neurriak hartu behar dituzte, bai sexuaren ziozko bereizkeria saihesteko, bai sustatzeko emakumeek zein gizonek parte hartzeko aukera eta partaidetza orekatua izan dezatela Euskal Autonomi Erkidegoaren esparruan izaten diren kultura- jarduera guztietan. Debekatu egiten da emakumeek gizonekiko berdintasunean parte hartzea onartzen ez duten edo oztopatzen duten kultura jarduerarik antolatzea eta egikaritzea gune publikoetan.

2.- Kultura jardueraren batetan – hor sartuta jai kutsukoak, artistikoak, kirolekoak eta euskararen normalkuntzaren arlokoak – sexuaren ziozko bereizkeria egiten bada, euskal administrazioek ezin izango diote jarduera horri inolako laguntzarik eman, edo administrazio horien ordezkariek ezin izango dute jarduerotan administrazioaren ordezkari gisa parte hartu.

ATXIKIMENDUA:

Donostian, 2009ko urrian.

Donostiako danborradan parte hartzen duzun ELKARTE AGURGARRIA,

“Festa da herri honetan negarra begitik kentzen duen tenpesta” zioen poetak. Jaiak, ordea, ez ditugu guztiok berdin bizi. Gure helburua, Donostiarrak garen guztiok, festa bizi nahi duen orok, jaietaz askatasun osoz gozatzeko aukera izatea da. Herriarenak diren festak aldarrikatzen ditugu, festa herrikoiak, alegia.

Ezin ditugu herrikoitzat hartu emakumeon sarrera eta parte hartzea zailtzen dituzten festak. Sarrera? Lokal askotan, hainbat elkarte gastronomikotan eta klubetan, emakume izate hutsagatik sarrera mugatzen zaigu. Parte hartzea? Elkarte askotako danborradetan parte hartzea ukatzen zaigu, beste batzuetan mugak jartzen dizkigute (gehienez bi urtetan ateratzea, bikoitza entseatzea –horren ondo jotzen ez dugulako omen-, upelak bakarrik jo ahal izatea, danborra gizonek jo behar dutelako...). Arrazoia? Emakume izatea.

Elkarteak elkarte dira, bai. Entitate pribatuak, bakoitza bere estatutuekin. Baina nola da posible Donostiako udalak jaien hasiera eta bukaera egiteko ofizialtasuna emakumeei sarrera eta parte hartzea mugatzen dieten elkarte batzuei ematea? (Ikus goian atxikitako legearen 25. artikulua).

Onartezina da elkarte sexista-baztertzaileek donostiarron izenean, eta are gehiago, gune publiko batean eta administrazio publiko baten izenean, jaiei hasiera ematea.

Horrexegatik, ondokoa proposatzen dugu:

1- Donostiar guztiona den Oholtza Publikoa erabiltzeko aukera emakumeoi sarrera eta parte hartzea mugatzen ez diguten taldeek soilik izatea.

2- Oholtzaren erabilpena txandakakoa izatea, bandera igotzeko eta jaisteko pribilegio edo ohorea ere, jaietan parte hartzen duen ororen esku egon dadin.

Gure ustez, proposamen hori da jai gero eta parekideagoetara hurbilduko gaituen bidea, baita Donostia Hiriaren baitan, herritarron parte hartzea bultzatuko duen neurria ere.

Goian proposatutako bi puntuei zuen ATXIKIMENDUA ematea eskertuko genizueke, gutxika-gutxika jaia guztiontzat bidezkoagoa izatea lor dezagun. Atxikimenduak publiko egingo dira, eta udalari egingo zaion eskaeran ere sartuko dira.

Mila esker aldez aurretik zuen arretagatik. Laster harremanetan jarriko garelakoan,

Donostiako Bilgune Feminista

************************************************************************************************************

Goian aipatutako proposamenak dituen bi puntuekin bat egiten dugu, eta atxikimendu hau publiko egiteko baimena ematen dugu.

Elkartearen Izena:

............................................................................................................

Data:

Sinadura edo zigilua:

La Ley de Igualdad de la CAV aprobada en el 2005 expone:

Artículo 25.– Actividades culturales:

1.– Las administraciones públicas vascas, en el ámbito de sus competencias, han de adoptar las medidas necesarias para evitar cualquier discriminación por razón de sexo y para promover un acceso y participación equilibrada de mujeres y hombres en todas las actividades culturales que se desarrollen en el ámbito de la Comunidad Autónoma de Euskadi. Se prohíbe la organización y realización de actividades culturales en espacios públicos en las que no se permita o se obstaculice la participación de las mujeres en condiciones de igualdad con los hombres.

2.– Las administraciones públicas vascas no podrán conceder ningún tipo de ayuda ni sus representantes podrán participar en calidad de tales en ninguna actividad cultural, incluidas las festivas, las artísticas, las deportivas y las realizadas en el ámbito de la normalización lingüística del euskera, que sea discriminatoria por razón de sexo.

ADHESIÓN:

Donostia, octubre del 2009.

ESTIMADA ASOCIACIÓN, participante de la tamborrada donostiarra,

“En esta tierra, la fiesta es la única tempestad que alivia nuestro llanto” decía el poeta. Sin embargo, no todas las personas vivimos las fiestas de la misma manera. Nuestro objetivo es que tod@s l@s donostiarras, toda la gente que queremos vivir la fiesta, tengamos la oportunidad de disfrutar de ella en total libertad. Reivindicamos unas fiestas del pueblo y para el pueblo, es decir, reivindicamos unas fiestas populares.

No podemos considerar populares aquellas fiestas que obstaculizan la entrada y participación de las mujeres. ¿La entrada? Muchos locales, clubes y sociedades gastronómicas nos restringen la entrada simplemente por el hecho de ser mujer. ¿La participación? Muchas sociedades nos prohíben participar en sus tamborradas, otras nos limitan la participación mediante diversas restricciones (salir como máximo dos años, ensayar el doble –ya que, al parecer, las mujeres no sabemos tocar tan bien-, sólo se nos permite tocar el barril, puesto que el tambor es cosa de hombres...). ¿La razón? Ser mujer.

De acuerdo, las sociedades son sociedades; entidades privadas con estatutos propios. ¿Pero cómo es posible que el Ayuntamiento de Donostia otorgue la oficialidad de llevar a cabo la apertura y la clausura de la fiesta a sociedades que restringen la participación a las mujeres? (Véase el artículo 25 de la Ley de Igualdad, adjunto al comienzo del documento).

No podemos permitir que sociedades sexistas y excluyentes den el comienzo a la fiesta en representación de toda la ciudadanía donostiarra, y aún menos, en nombre de una administración pública y en un lugar público.

Por todo ello, proponemos:

1- que sólo aquellas tamborradas que no restrinjan la entrada ni la participación de las mujeres tengan la posibilidad de utilizar el Escenario Público.

2- que la utilización del Escenario sea rotatorio, para que así, el privilegio y honor de izar y arriar la bandera esté al alcance de todas aquellas tamborradas que participen en la fiesta.

Creemos que esta propuesta es el camino hacia unas fiestas cada vez más igualitarias, y a su vez, dentro de Ciudad de San Sebastián, una medida que promoverá la participación de la ciudadanía.

En este sentido, agradeceríamos vuestra ADHESIÓN a los dos puntos propuestos anteriormente, para así encaminarnos poco a poco hacia una fiesta más justa para todas las personas. Esta adhesión posteriormente se hará pública y se enviará al Ayuntamiento de Donostia junto a la petición de propuesta.

Les agradecemos de antemano vuestra atención. Esperamos recibir pronto noticias vuestras,

Donostiako Bilgune Feminista

************************************************************************************************************

Estamos de acuerdo con los dos puntos de la propuesta expuesta anteriormente y damos el permiso de publicar esta adhesión.

Nombre de la sociedad:

............................................................................................................

Fecha:

Firma o sello:

---

Indarkeria matxistari kaña!

2010-01-18T13:39:00.001+01:00

Emakume bat hil dute Tolosan

Haserre bizian gaude eta ez dugu eraso bat bera ere onartuko!!

Bat gaitezen guztiok indarkeria matxistaren aurka!

PLAZANDREOKen 2010eko II. JARDUNALDIAK

2010-01-13T14:09:00.000+01:00

EGITARAUA

Urtarrilak 13, asteazkena

MAHAI INGURUA: MORAL ERLIJIOSOA HEZKUNTZAN ETA BORTIZKERIA MATXISTAN

Parte hartzaileak:

Jeanne Rolande Dacougna. GARAIPEN.
Ana Pérez. Bizkaiako Emakumeen Asanbladaren Laikotasun Batzordea (BEA).
Norma Vázquez García. Psikologoa eta genero eta bortizkeria gaietan aditua.

Urtarrilak 14, osteguna

MAHAI INGURUA: FEMINISMOA ETA ERLIJIOAK

Parte hartzaileak:

Elfriede Harth. Católicas por el Derecho a Decidir
M. Laure Rodríguez Quiroga. Unión de Mujeres Musulmanas de España.
Amelia Sanchís Vidal. Eliz Zuzenbidean Katedraduna. Kordobako Unibertsitatea.

---

Zuen zerua, gure infernua! ARGAZKIAK

2010-01-10T23:23:00.003+01:00

---

Azken egunotan euskaldun askoren ahotan ibili da Munilla..
hona hemen gure erantzuna: elkarretaratze arrakastatsua!

Milesker bertaratutako guztiei!

Eskubideen defentsan aurrera!

---

Zuen zerua, gure infernua!

2010-01-10T19:26:00.000+01:00

---

2009ko urtarrilaren 5a

Homofobia, transfobia, lesbofobia, matxismoa, sidofobia, sexofobia… STOP!!!

Guk, marikak, bollerak, transexualak, emakumeak... maiz jarrera horiek eta beste hainbat jasan behar izaten ditugu. Hori horrela izanik, geure bizitzak zailagoak eta deserosoagoak egiten dituzten jarrerak, erasoak, erailketak, kaleratzeak, etab. salatzen ditugu.

Azkenaldian ere hitzok erabili behar izan ditugu zenbait pertsonen jarrerak salatzeko, hala nola, Sizzla abeslari jamaikarrarena (reggae abeslari ultrahomofobo, misogino, matxista...), Maria Jesús Lastra kaleratua izan zen lantokiko arduradunarena eta Bilbon bi gazte bortizki eraso zituztenena. Horrez gain, EHGAM taldeak euskal sindikatuei bidalitako eskutitza ere aipatu beharra dago, izan ere, sindikatu gehienek L.G.T.-en errealitatea kontuan hartzen ez duen dekalogoa sinatu baitute, lan munduan ere bagaudela erabat ahantziz.

Talde ezberdinetatik instituzio erlijioso boteretsuenari egiten dizkiogun aurrez aurreko kritikak eta salaketak ez dira inolaz ere berriak, etengabekoak dira eta kolektiboen hastapenetatik egin izan dizkiogu, izan ere, sexualitatea, desira, identitatea, etab. pluralak, anitzak, banakakoak eta plazerez beterikoak direla defendatzen dugun guztion aurkako aurreiritziak garatzen eta gizartean errotzen aritu baita historian zehar, eta hala baitihardu gaur egun ere. Baina guk berretsi egiten dugu: sexudun jaiotzen gara, eta era berean, sexudun hilko gara.

Eliza katolikoak Erroman Ratzinger, Benedicto XVI.a du buru, Madrilen Rouco Varela, eta laster, Jainkoak eragozten ez badu, Munilla Gipuzkoako gotzain izendatuko dute, gure gizarte laiko, progresista eta zientifikoaren zoritxarrerako. José Ignacio Munilla kontserbadore erlijiosoen artean kontserbadoreena dugu, “homosexualen desiran dauden inpultso neurotikoak ezabatzen” dituen “sendatzaile” homofoboa eta abortua “erailketatzat” jotzen duen hierarkiaren lagun mina. Baina, noren aurka egin beharko dugu IHESaren pandemia ere “autoritateen obsesio pansexualista” dela dioenean?

Jakinaren gainean egonik adierazten dugu, Gipuzkoako fededun askok geurekin bat egiten dutela, eta geuk bezalaxe egungo demokrazia gabezia gogor kritikatzen badute ere, hierarkiak euren iritziei zein nahiei entzungor egiten diela.

TransMarikaBolloFeminista Koordinadora

Garaipen, Bilgune Feminista, Medeak, EHGAM

---

Publizitate sexistarik ez

2010-01-10T19:19:00.000+01:00

---

2009ko abendua

PUBLIZITATE DUINA GURE ESKUBIDEA!

JOSTAILUEN PUBLIZITATE SEXISTARIK EZ!

         Aurten berriz ere, telebistan, aldizkarietan eta hedabidetan orohar agertzen den publizitatea sexista dela salatu nahi dugu. Publizitatearen eduki eta moldeetan ez da aldaketarik eman. Publizitateak eragin handia du jendartean, eta egungo sexuen araberako rolen bereizketa iraunarazten du.

         Gabonetan kontsumoa eta publizitate sexista nabarmen igotzen dira. Telebistako iragarkiak edota jostailuen katalogoak ikustea nahikoa da egoeraren larritasunaz jabetzeko. Neskei, zainketa lanetara eta apain egotera bideratutako panpinak eta jolasak egokitzen zaizkie. Etorkizunean “emakume” eredugarri izan daitezen. Mutikoei ordea, jostailu ezberdinen bidez abentura anitzak bizitzera, arriskatzera, ibilgailuen funtzionamendua kontrolatzera, eta ausardiarekin, espazioaren agintea izatera hel daitezkeela irakasten zaie.

         Jostailuen katalogo eta iragarki hauetan haurrei parekidetasunean hezteko eskubidea urratu eta eduki diskriminatzaileak barneratzen zaizkie. Koloreen bereizketaren, estiloaren nahiz erabilitako hizkuntzaren bidez rol eta funtzio ezberdinak garatzen dituzte neska edo mutil izan. Esaterako, neskei zuzendutako iragarkietan, estilo goxoa erabiltzen da samurtasun adierazpenak nagusituz. Gizonei zuzenduriko mezuak berriz, ezaugarri menperatzaileak dituzte, eta baita, lehiakortasunari lotutako adierazpenak ere.

         Jostailuen publizitate hau ez dugu nahi! Zuzenean gure duintasunaren aurka doazelako eta haur zein gaztetxoengan txikitatik diskriminazio egoerak iraunarazten dituztelako. Horregatik dei egiten diegu herritarrei saltoki handi nahiz txikietako katalogoak hartu, salatu eta bazter ditzaten. Ez ditugu nahi, iraingarriak direlako! Gure ahalegina hauek desagerraraztea izango da eta jostailuen publizitate sexista gogor salatzea. 2009ko Euskal Herriko Bilgune Feministaren kanpaina jostailuen katalogo sexisten aurka zuzenduko da batez ere.

         Horrez gain, larria deritzogu publizitate sexistaren aurrean dagoen arduragabekeria. Jostailuen katalogo sexisten aurkako jarrera indartzeaz gain deialdia luzatu nahi diegu:

- Jostailuen fabrikatzaileei eta publizitate agentziei, diskriminatzaileak eta sexistak diren katalogo eta iragarkiak merkatutik kentzea eskatuz.

- Instituzioei, publizitate sexista eta diskriminatzaileak merkatutik baztertzeko konpetentziak dituztenei, egoeraren aurrean tamainako neurriak ezarriz.

- Gurasoei, jostailuen gainean dagoen publizitate zaparrada tentuz aztertzeko eta haurrentzako jostailuen aukeraketa arduratsua egiteko deia luzatzen diegu.

Sexismoa ozen salatuz aurten ere Euskal Herriko herri eta hirietako kaleetan izango gara. Publizitate sexistari aurre egitea helburu hartuta, ekimen, mobilizazio eta salaketa anitzak planteatu ditugu.

Publizitate duina eskatzen dugu, sexuen arabera diskriminaziorik sortzen ez duena. Publizitate sexistarik ez!

Euskal Herriko Bilgune Feminista, 2009ko Abendua

---

Gune askeak

2010-01-10T19:06:00.001+01:00

---

2009ko abenduaren 21a

“Todo el mundo es heterosexual hasta que se demuestre lo contrario”.

“Denak gara heterosexualak kontrakoa frogatu bitartean”.

Gure jai eremuak heterosexualak dira, guk nahi edo ez, hala inposatzen baitzaigu ikasten ditugun gizarte arauetan.

IRAULTZEKO ORDUA HELDU DA!

· Edozein izan daitekeelako Gune Lesbikoa.

· Edozein izan daitekeelako Gune Gay-a.

· Edonon nahi dugun eran harremandu nahi dugulako,

GUNE ASKEAK PRAKTIKAN JARRIKO DITUGU ! ! !

Eta Gune Askeak erasoengandik aske ere esan nahi du; eraso sexualik, sexistarik, homofoborik, lesbofoborik, transfoborik GABEko guneak!

---

Aminetu Haidar

2010-01-10T18:40:00.000+01:00

---
2009ko abenduaren 18a

Aminetu Haidar etxean da azkenik!

32 egun iraun ditu Aminatu Haidarren infernuak. Gose greba muturreraino eraman behar izan du Espainiako Gobernuak Saharara itzultzeko akordioa lortu ahal izateko.

Baina lortu du!

---

Aminetu Haidar

2010-01-10T18:32:00.002+01:00

---

2009ko abenduaren 16a

Aminetu Haidar 32 egun gose greban!

Bost astez ezer jan gabe egon ostean, oso ahul dago Mendebaldeko Saharako Giza Eskubideen Aldeko Ekintzailea eta erietxera eraman dute gaur, berak hala eskatuta. Bitartean Espainiako zein Marokoko gobernuek ez dute orain arte pausurik eman. Aminetuk ez du gose greba utziko bere herrira, Saharara, joaten uzten dioten arte, han baititu bere seme-alabak eta familia.

«Nire egoerak Marokoren benetako izaera argitu die askori. Pertsona zintzoek ezin dute onartu gizateriaren aurkako halako krimenak. Borrokan jarraitu behar dugu, arrazoia gurea da».

Eutsi goiari Aminetu! Herria zurekin!

Sahara aske!

---

Tortura sexistarik ez!

2010-01-10T17:54:00.000+01:00

---

2009ko abenduaren 9a

TORTURARIK EZ !!
TORTURA SEXISTARIK ERE EZ !!

Igaro berri da Azaroak 25, indarkeri sexistaren aurkako egun internazionala eta ez dira falta izan adierazpen instituzionalak, emakumeen kontrako indarkeriaren aurkako kanpainak, mugimendu feministaren ekimen ezberdinak. Indarkeria jasan duten emakumeak gogoan izan ditugu eta gogor salatu ditugu urte honetan gertaturiko bortxaketa, erailketa eta eremu ezberdinetako erasoak.

Zoritxarrez, egun horretan bertan emakumeen kontrako indarkeria salatzen ari ginen une berean, Euskal Herriko txoko ezberdinetan atxilotutako 34 gazte inkomunikatuak zeuden eta tortura gogorrak jasan dituzte. Tortura eta tratu txar onartezinak, gainera kasu askotan emakumeei tortura sexista aplikatu zaielarik. Ukituek, bortxaketa mehatxuek, biluzteak eta komentario sexista etengabeek indarkeri sexistaren kasu larrien aurrean kokatzen gaituzte.

Euskal Herriko Bilgune Feministak gogor eta ozen salatu nahi ditugu gazteen aurka aplikatu diren inkomunikazio aldia eta tortura jazarpenak. Onartezina da herri honen eraldaketaren alde lanean ari diren gazteak atxilotu, inkomunikatu eta torturatzea. Horregatik elkartasuna adierazi nahi dugu atxilotuak eta espetxeratuak izan direnekiko eta inkomunikazio aldien baztertzea eskatzen dugu.

Bestalde, emakumeen kontrako indarkeriarekin amaitzeko eskatzen dugu, eremu ezberdinetan pairatu beharreko indarkeri sexista gainditu eta etxean, kalean, lanean, komisaldegietan nahiz espetxeetan ematen den indarkeria baztertzen dugu. Herritarrei ere deialdia luzatzen diegu tortura kasuak, baita jasandako tortura sexistak ere salatzera eta kalera ateratzera.

Euskal Herriko Bilgune Feminista

---

Emakume abertzaleon IV. topaketa feministak

2010-01-10T17:50:00.000+01:00

---

2009ko azaroa

Badatoz, Emakume abertzaleon IV. topaketa feministak!

Euskal Herria aldatzeko beste pauso bat ematera goaz!

- Aurrekariak

- Zer landuko dugu?

- Egitaraua

- Inskripzioa egiteko

Aurrekariak

Emakume abertzaleon lehen topaketa feministak 2001. urtean egin genituen Leitzan. Topaketa hauetan, Euskal Herriko emakumeon egoeraren gaineko diagnostikora hurbildu eta borroka feministan egon zitezkeen beharrak identifikatzen saiatu ginen. Behar horien artean, Euskal Herri osoan lanean jarduteko eragile feminista baten beharra azaleratu zen eta gaur egun ezagutzen dugun Euskal Herriko Bilgune feminista sortzeko baldintzak jartzen hasi ginen.

Handik urtebetera, Bilgune Feminista sortu genuen. Borrokaren bidea egiten hasi eta berehala gure praktika politikoan eta gure diskurtsoan aurrera pauso bat ematearen beharra sentitu genuen; eta horregatik, 2003ko abenduan Emakume Abertzaleon II. Topaketa Feministak antolatu genituen. Emakumeon zapalkuntzan identifikatu genituen eremu nagusietan emakumeon egoera aztertu eta beharren araberako lan ildoak zehaztu genituen. Hurrengo urteetarako Bilgunearen jarduera finkatu genuen.

Burutu genituen azken topaketak testuinguru politiko berezi batean egin ziren. 2005. urtean Euskal Herria bake prozesu baten atarian zegoen eta prozesu horretan emakumeon parte hartzearen inguruan hitz egitea ezinbestekoa iruditu zitzaigun.

Ordutik lau urte pasa dira eta gaur egun emakumeok Euskal Herrian ditugun arazo eta erronken inguruan gure ikuspegitik eztabaidatzea ezinbestekoa iruditzen zaigu. Horregatik datorren abenduaren 12rako, Emakume Abertzaleon IV. Topaketa Feministak antolatu ditugu.

Zer landuko dugu?

Gure helburu nagusia jendartearen eraldaketa izanik, ezinbestean sistema patriarkalaren tresnen gaineko azterketa gaurkotu eta eragile feminista gisa ditugun erronkak identifikatu behar ditugu.

Sortu gineneko konpromezuari eutsiz borroka feminista eraginkor bat garatu nahi dugu. Horretarako, egun mugimendu feministan orokortua den eztabaida bati heldu nahi diogu; identitateak.

Euskal Herriko eraldaketa gauzatzeko zein praktika feminista behar dugu? Praktika hori aurrera eramateko, zein subjektu feminista behar ditugu? Subjektu horiek, zein identitate hautsi eta sortu behar dituzte?

Identitateen gaian sakontzeaz gain, mugimendu feministarentzako erronka inportantea denari ere heldu nahi diogu. Instituzioek bideratzen duten politika eta planek ez digutela balio esan dugu askotan. Baina nola ezaugarritu beharko genituzke plan, lege eta politika horiek benetan emakumeon egoera iraul dezaten? Zein analisietatik abiatu behar dugu, zein parte hartze eredu bultzatu behar dugu?

Gai hauen guztien inguruan eztabaidatu, formatu eta erabakiak hartu nahi ditugu. Emakume anitzentzako topaketak izatea nahi dugu, ahalik eta ekarpen gehien jaso eta topaketak ahalik eta aberatsen garatu daitezen. Beraz, EMAKUME!! Zatoz datorren abenduaren 12an gurekin batera hausnartzera!

Egitaraua

9:00etan Izen-ematea.

9:45-11:30 Mahai-inguru nagusia: “Nortasun feminista. Zer da eta nola sortzen da identitate feminista?

11:30-12:00 Atsedenaldia

12:00-14:00 Hiru mahai-inguru.

· Euskal Herriko mugimendu feministak. Identitatea landu duten diskurtso eta praktikak.

· Identitate feministarik gabe ba al dago Euskal Herria aldatzerik?

· Sexu identitateak. Eztabaida berriak.

14:00-16:00 Bazkaria

16:00-16:30 Ideia eta ondorio nagusien bateratzea

16:30-18:30 Mahai inguru nagusia: Genero-politikak vs. analisi feministak: Euskal Herriko emakumeen egoerari begiratzeko bi modu.

18:30- Amaiera ekitaldia

Inskripzioa egiteko: www.bilgunetopaketak.mundua.com

Kontu korrontea: 3035 0134 46 1340042190 Ingresoa egiterakoan izen abizenak ipini

Prezioa: 15 euro / Langabetuak: 8 euro

Informazio gehiagorako: ehbf@bilgunefeminista.org

telefonoa: 609 921 373 (16:00etatik 20:30etara)

SAREA

2010-01-10T17:36:00.001+01:00

---

2007ko azaroa

Antolatzeko modua edo filosofia: SAREA

Emakume bakoitzaren errealitatea ezberdina da, bakoitzak bere esparrutik, norberaren lan eremutik berdintasuna eta gure askatasuna eraikitzeko prest gauden emakumeon Sarea da.

Etorkizun bidezkoagoa helburu duten bestelako eragile sozial, abertzale eta aurrerakoiekin eskuz esku arituko gara lanean.

Euskal Herri osoko emakumeon arteko elkarlana bultzatzeko sortutako sarea, jadanik existitzen den feminismoa artikulatzea helburu duena. Antolatzeko modu berri bat planteatu nahi dugu.

Emakumeak non nahi gaudenez, bizitzako arlo guztietan eragin behar dugula uste dugu. Honenbestez, bost arlo edo sektore nagusitan banatu nahi izan dugu jendartea: Kultura, bizi baldintzak, komunikabideak eta irakaskuntza.

Lau lan eremu hauetaz gain, garrantzitsua iruditzen zaigu ere Instituzioei jarraipen bat egitea. Izan ere, haiek jendartea konpondu, antolatu edo hobetzeko omen daude eta beraz, beharrezko elkarlan bat ikusten dugu instituzioekiko.

Hau guztia aurrera ateratzeko, gure proposamena osatzeko Diagnostiko edo errealitatearen azterketa batean oinarritua izango da. Feminismotik abiatua izango den proposamena da, alegia, jendartearen eremu publiko zein pribatuak kontutan hartuko dituena eta emakumea protagonistatzat izango duena. Euskal Herria abiapuntutzat hartuko duena eremu geografiko bezala, emakume euskaldunen ordezkariak izan ahal izateko.

Proposamen integrala, arlo guztiak kontutan hartzeko asmoz eta eraginkorra, egoera errealki aldatzeko gai izango dena

---

Artxibo eta ikerketa zentro feminista

2010-01-10T17:35:00.000+01:00

---

2007ko azaroa

Artxibo eta ikerketa zentro feminista sortzearen beharra bi arrazoiengaitik ikusi zen. Alde batetik Euskal Herri osoko azterketarik ez dagoelako egina, eta bestetik patriarkatuak kutsatu gabeko ikerketarik ez dagoelako.

Hemen, Sarearen garrantzia aipatu behar da, toki, arlo eta jende guztiarengana iristeko eta informazioa trukatu ahal izateko.

Informazio zentro honek egingo dituen diagnostikoak beharrezkoak izango dira euskal emakumeon errealitatea ezagutzeaz gain, honi alternatiba zehatzak bilatzeko.

---

Gure Helburuak

2010-01-10T17:26:00.000+01:00

2007ko azaroa

Hiru helburu beharrezko ikusi ditugu:

Emakumeon bizi baldintzak hobetzea.

Emakume izatearen identitate indibiduala eta kolektiboaren kontzientzia berreskuratzea edo sortzea.

Patriarkatuaren esistentzia sozializatzea. Jendartean sexu bereizkeriaren garapen historikoa ezagutaraztea. Desberdintasun egoera objektibatzea, erreala baita

Gaur egungo emakumearen egoera

2010-01-10T17:23:00.000+01:00

---

2007ko azaroa

Berdintasunean bizi garela sinestarazten digute. Horregatik egoeraren larritasunaz ohartzeko, datu eta aipamen batzuk azaldu nahi ditugu. Askotan gu geu ere ez garelako kontziente noraino iritsi daitekeen sexuen arteko ezberdintasunak.
Biolentzia : 5 emakumetik 1 tek bere bizitzan zehar indarkeri sexistaren (alegia emakume izateagatik) biktima dela esaten du Donostiako Udaletxeak. Sindikatuek, lan eremuetan salatzen diren erasoak, %10 soilik direla esaten dute. Eraildako emakumeen gehiengoa beren bikotekideek (edo ohiek) hildakoak dira.
Pobrezia: Munduko aberastasunaren %1 dago emakumeen esku. 4 behartsutik 3 emakumeak direla esaten da, baina aberatsen artean ere, Bushen emaztea bera, bere senar edo aitaren dirua gabe, ez litzateke aberastasunen jabe izango.

Gartzeletan: emakumeok dispertsioa askoz gehiago bizi dugu gutxiago izaten garelako, eta hau ez da kasualitatea. Ama izateko aukerarik ez dugu euskal herrian, eraikuntzak edo infraestrukturak berak ez daude emakumeentzako egokituak, tortura espezifikoak bizi ditugu.

Nekazaritzan emakumeak ez daude baserritarrak kontsideratuak. Etxekoandreak dira, etxean lan egiten dute eta beraz, bankuan eskaerak egiterako orduan arazo pila dituzte. Edo dirulaguntzak jasotzerako orduan.

Hizkuntza; Emakumea, (txerrikumea, txakurkumea, ...) Baina Gizasemea... Gizartea, Gizonen artea, gizalegea ongi portatzea. Alukeria ordea bai dela txarra. Eta erderaz.. Kojonudo ona, koñazo txarra.

Baloreak; gure gizartean miresten eta apreziatzen diren baloreak gizonekin lotuak egon ohi direnak dira. Adibidez, indarra, seriotasuna, efikazia. Emakumeekin lotuak egon ohi diren baloreak ez dira apreziatzen; sentibera, ulerkorra, malgua... Eta gainera nork inposatzen dizkigu izateko modu edo balore horiek?

Gorputza; gurea da ala gizartearena? Ala gizonena? Emakumeok ileak dazkagu besapeetan! Eta hanketan! Eta asko gainera, ez lau! Orduan zergatik ez dute ilerik depilatzeko anuntzioetako neskek? Ez da esistitzen ez Barbiren tamainoko emakumerik ezta denda gehienetan dituzten manikien tamainokorik ere! Barbia gizakia balitz lau hanketan ibili beharko luke, eta manikiak egiako emakumeak balira ezingo lukete haurrik izan. Emakumeok aldaka zabalak izan ohi ditugu, baina ez denek. Desberdinak garelako. Marilin Monrouk 42 edo 44 ko taila omen zuen! Non ikusten dira benetazko gorputzak?

Komunikabideak.(1)Bijilantes de la playan hondartza osoa ixten zuten eta jende “politari” bakarrik uzten zioten sartzen grabatzen zuten bitartean. (2)Aldizkari batzuk esklabu bihurtzen gaituzte, ELLE, Superpop eta horrelakoak. (3)Telecinco aipatu eta niri tablatu bat emakume pila batekin bainujantzian dantzari etortzen zait. (4)Eta gero Arielen anuntzioa, baina anuntzio hori telebista guztietan agertzen da. Ama umeen esklabu. (5)Eta telebistan agertzen diren baloreak ere...

Giza eskubideak (1)(Olimpe de ... gillotinatu) (2)Eskubide berdinak eskatzen ditugu baina ez gizonen eskubidea. behar ditugu, baina guk ez dugu basektomia egiteko eskubidea nahi, guk abortorako eskubidea behar dugu, askea eta dohainikakoa.
Aurrerapausoak eman direla sinesten dugu baina....
Sexuen arteko hierarkia mantentzen da oraindik jendartean.
Arlo publikora iritsi garen arren, beti bigarren mailako postuetan kokatzen gaituzte eta gainera baldintza okerragotan.
Arlo pribatuak ordea berdin segitzen du: Gure lana ez da onartua, familia gizartearen arazoa ez balitz bezala, eta gainera, zerbitzu publikoak deiturikoak ere pribatizatzen ari dira, azken urteetako lege berriek gainera egoera hau areagotzen dutelarik. (Famili legea, langabezi legea, ...)
Zapalkuntza guztiz da globala. Jendartearen eremu guztietan somatzen den ezberdintasun egoera bizi dugu.
Okerrena da, aldatzerako bidea beharrean, zapalkuntza hau BIRSORTZEN duten hezkuntza, komunikabide, bizi baldintza eta kulturak bizirik jarraitzen duela.
Gainera, ez dugu gure errealitatearen edo zapalkuntzaren berri ere. Ez digute inoiz erakutsi patriarkatua zer den; demokrazia, neoliberalismoa, kapitalismoa, edo komunismo eta anarkismoa erakutsi diguten arren. Ez digute erakutsi emakumeon askatasunerako borroka iraultzak pauso garrantzitsuak ezta teorian ere.
Emakume izatearen identitatea lapurtu digute. Bai indibiduala eta kolektiboa. Jadanik ahaztu zaigu gure sexuagatik errealitate ezberdina bizi dugula, eta emakumea izateak elkartzen gaituela.

Jendarteak berdintasun falta onartua duela ohartzen gara. Batzuek onartu besterik ez dute egiten, besteek justifikatu, guk aurre egin nahi diogu.
Baina Matxismo berri bat ere sortu da azken urteetan. Zapalkuntza injustua dela onartu eta babestu nahi gaituen matxismoa. Gero eta tolerantzia gehiago dago bizi dugun “errealitatearekiko”. “Borondate oneko matxismoa” deitzen diogu, paternalista eta zaintzailea, baina beti ere erabakitzailea.
Erabakitzaileak dira ere berdintasuna burokratizatu nahi duten instituzioak. Emakumeon partez gure ongizatea lortu nahi omen dutenak. Ahaztu egiten zaie ez dugula soilik ongizatea behar, erabakitzeko aukera, lan egitekoa, gure askatasuna eta berdintasuna faltan ditugula soilik besteak beste.
Hala ere, ez dugu ahazten zapalkuntza ere ez dutela berdin bizi dirua duten emakumeek edo dirua ez dutenek.
Azkenik Berdintasunik gabe ez dagoela demokraziarik gogorarazi nahi dugu, eta gure lana dela demokrazia hori egunetik egunera bakoitzaren lan eremutik eraikitzea.

Euskal Herriko Emakumeon Eskubideen Gutuna

2010-01-10T16:42:00.000+01:00

---

2007ko urria

EUSKAL HERRIKO EMAKUMEON ESKUBIDEEN GUTUNA

SARRERA:ERREALITATEA DESKRIBATZEN

Milurteko berri honen hasieran, Mundu Martxarako nazioarteko sarea osatzen dugun emakumeok gure eskubideekin zer gertatzen zen aztertzea izan genuen helburu. MUNDUKO EMAKUMEON GUTUNA da horren emaitza, eta orain gure herrian bertan zehaztu nahi dugu gutun hori. Tresna hau beharrezkoa dugu, guri dagozkigun eskubideen lorpenean aurrera egin eta eskubideok beteko direla bermatzen duten mekanismoak exigitzeko, eta era berean, borroka feministaren helburuak eta jarraitu beharreko estrategiak eguneratzeko. Ez da erraza izango, ez horixe.

Duela hiru hamarkadatik herrialde honetan antolaturiko Mugimendu Feministak errealitate patriarkarra eztabaidagai du, emakumeentzat problematikoa, bidegabea eta legez kontrakoa delako; errealitate hau ahalbidetzen duten arrazoiak lokalizatu eta gizon-emakume guztiontzat hobea litzatekeen jendarterako proposamen alternatiboak egin izan ditu Mugimendu Feministak.

Izan dira, bai, oztopoak bidean, baina ikuspuntu formal batetik berdintasuna egon badagoela esan dezakegu: lege eskubideak eta gure ugalkortasunaren kontrola hartu ditugu, goi-mailako heziketara ailegatu gara, lehenago guretzat pentsaezinak ziren lanbideetan aritu gara eta jendartean betetzen dugun funtzioaren gainean zeuden sinesmenak indargabetu ditugu. Orduan, hainbeste adierazpen, lege eta egitasmo izanda, zergatik ditugu oraindik indarkeria sexista, diskriminazioa, zapalkuntza eta ikusezintasun egoerak? Benetako borondaterik ez dagoela uste dugu, ezta interesik ere jendarte-gune hierarkizatua generoaren arabera aldatzeko, eta honekin amaitzeko jendarte osoaren jarrera aldaketa beharrezkoa da, gizonezkoena bereziki, gizon izateagatik bakarrik dituzten pribilegioei uko egiten ikasi beharko dute-eta. Gizonak jaio egiten dira eskubidedun, guk borrokatu egin behar dugu, lortu nahi baditugu.

Euskal Herrian bizi garen emakumeak geure eskubideen gutuna nahi dugu, gaur egun gure herrian bizi dugun egoera islatu eta gure desioak zehaztuko dituena, eta lan egingo dugu gutun hori lortzeko. Ez da erraza izango. Patriarkatuak, mundu osoan berbera izanda ere, ez digulako guztioi era berean eragiten. Jendartearen izaera eta egoera politikoaren arabera itxura ezberdinak izaten ditu. Eta errealitate hori ez da homogeneoa herri honetan bizi garen emakume guztiontzako, Eragiten diguten politikek, Europakoak, bi estatuetakoak ea administrazio ezberdinetakoak, ahaztu ezin ditugun egoera ezberdinak sortzen dituzte gure artean.

Euskal Herrian biztanleriaren erdia baino gehiago gara emakume, gero eta emakumezko gehiago ikus daiteke jendartearen arlo ezberdinetan (arlo sozialean, kulturan, lan-arloan, sindikatuetan…), baina hala eta guztiz ere, botere eta erabaki guneetan gutxiengoa gara: kristalezko sabaia delakoa da.

Balore ekonomiko eta politikoa duten arloetan oso ordezkaritza txikia daukagu. Emakumeok gauden sektoreak oso sektore jakinekoak eta feminizatuak izan ohi dira, mailarik txikienean, gaizki ordaindutako sektoreetan eta kontraturik prekarioenetan. Langabezian luzaroan egoten den pertsona taldea gara, eta ondorioz, laguntza sozialen beharrik handiena duena. Emakume gazteak dira ziurrenez bizitzaren prekarietateak gehien eragiten dien taldea, eta lan ezegonkortasuna indizerik handiena duen taldea… Badira prekarietatea eta bazterkeria dela eta, arreta berezia eskatzen duten sektoreak: emakume baserritarrak diskriminaturik daude euren lana ez da aintzat hartzen, etxeko langileak ez ditu Gizarte Segurantzaren erregimen orokorrak onartzen eta bestetik, sexu langileak , eskubiderik ez izateaz gain, jendarteak beheratu egiten ditu. Esanguratsua da, azken bi arlo hauetan batzea. Atzerritartasun Legearen arabera azken bi arloetakoak izatea herrialde pobreenetatik datozen emakume gehien dituen sektorea.

Biziraute eta zainketa lanen %80 emakumeok egiten dugu, sozialki eta ekonomikoki, ez dira inoiz aintzat hartzen pertsona guztien bizi-baldintzen ongizatea eta jendarte-antolaketa osatzen laguntzen duten jarduera bezala. Politikan eta ekonomian, erakundeek eta gizonek, etengabe baztertzen dute gure lana.

Emakumeen kontrako bortizkeria da jende eskubideen urraketarik larrienetakoa eta hedatuenetakoa gure jendartean, eta emakume jaio izateagatik bakarrik, geure kontra egiten diren indarkeria mota guztiak sartzen dira hor: sexu gehiegikeriak, derrigorrezko prostituzioa, laneko sexu erasoak, bikotekide denaren edo izandakoaren eskutik emakumeek jasotzen dituzten jipoiak, bai eta heriotza bera ere…. Mugimendu feministari esker, orain dela urte gutxira arte familia arazotzat edota arazo pribatutzat hartu izan den fenomeno hau, jendarteko arazo sozial eta politiko garrantzitsua dela ikusi da. Testuinguru honetan, nabarmentzekoa da botere publikoen ardura zuzena. Nahiz eta gero eta salaketa gehiago egin, epaitegi bereziak sortu eta langile gaituak prestatu, emakumeok gizonen eskutik jasaten dugun biolentziak jendartearen gaitza izaten jarraitzen du.

Une honetan, emakumeon sexualitatea genero-agindu anitzek mugatzen dute, eta afektibitate eta sexu-portaerarako jarraibide zehatz batzuek markatzen dute. Sexu-heziketak zeri begiratzen dion ikustea besterik ez dago: heterosexualitateari eta koitoari edota nahigabeko haurdunaldien prebentzioari. Kontrazepzio neurriak guri zuzentzen zaizkigu ia beti. Abortua kasu jakin batzuetan baino ez da onartzen. Hegoaldean bada Izatezko Bikoteen Lege bat, emakume lesbianen eskubideak emakume heterosexualenekin parekatzen dituena, baina, hala ere, lesbianok ikusezin jarraitzen dugu, identitaterako inolako keinu txikiena egitea ere zaila delarik.

Edertasun femeninoa gurtzen da oraindik, aitzitik, masifikatu egin da, era guztietako produktuen etengabeko ekoizpenean eta kontsumoan oinarritzen den sistema ekonomiko honi esker. Kontzientzia kolektiboan barneratu den guraria da, betiko edertasuna eta gaztetasuna edukitzea, politagoak, argalagoak eta erakargarriagoak izatea… desiragarriagoak azken batean, eta hori lortu ahal izateko, arropa eta kosmetikoak erosi behar dira, neurriz kanpoko gimnasia saioak eta kirurgia arriskutsuak egin, zenbaitetan nahita gosea pasatzeraino ere. Unibertsala da, eguneroko eginbeharra, emakumeok geure buruaz eta munduan dugun estatusaz daukan ideiari eragiten dion jendartearen agindua.

Euskal Herrian bizi garen emakumeok beste gatazka bat ere bizi dugu:euskal gatazka politikoa. Gure herriarentzako une historiko honetan, ezin dugu ahaztu beste herrialdeetako gatazka konponketan emakumeek egin duten lana eta beraz, argi eduki behar dugu protagonista izan behar garela hemen bizi dugun gatazkaren konponbidean ere.

Errealitatea eraikitzeko modu hau ez da kasualitate hutsa. Emakumeok, gizonek eta gizonentzat eraikitako munduan sartu gara. Mundu honek, emakumearen ezkutuko lanaren bizkar baino ezin dezake funtzionatu, eta horrela, ezinezkoa da emakumea izanda eroso sentitzea. Mundu honek beharrezko diren bitarteko guztiak erabiltzen ditu emakumeok ikusezin izan gaitezen eta gizon ea emakumeen arteko harreman hierarkikoak mantentzeko: hasi hezkuntzatik eta komunikabideetaraino. Emakumeok eta Mugimendu Feministak egindako presioari esker, batez ere, aldaketak izan direla ukatu ezin badugu ere, aldaketek, eurekin batera, kontuan hartu eta aurre egin behar zaien beste erronka batzuk ekarri dituzte. Horretantxe dihardugu. Feminismoak gai izan behar du, XXI. mendeko emakumeok aurrean ditugun kontraesanei erantzun politikoak eta jendarte ereduak emateko.

JENDARTEA ERAIKITZEN

Feminismoak gai izan behar du jendartea eraldatzeko, erantzun politikoak eta sozialak emateko, XXI. mendean aurre egin beharko diegun kontraesanei. Horregatik eta harremanak hierarkikoak izango ez diren beste jendarte bat eraiki nahi dugulako, gutuna Askatasuna, Parekidetasuna, Elkartasuna eta Bakea printzipioetan oinarritu dugu, gure ikuspegi feministaren arabera ikusita.

ASKATASUNA, guk nahi duguna eraikitzeko garaian, geuk erabaki ahal izateko, bai maila pertsonalean bai kolektiboan, beti ere besteekiko errespetuz.

PAREKIDETASUNA. Sexu banaketa gainditu eta pertsona guztiak bere identitate propioarekin baloratua izatea, eskubide eta betebehar berdinekin eta emakumeon parte hartzea eta botere hartzea jendarteko eremu guztietan.

ELKARTASUNA, gizon eta emakumeen artekoa, herri eta nazioen artekoa, baina, batez ere, emakumeen arteko elkartasuna, gure borrokaren eta eskakizunen motorea baita “on” eta gaiztoen” bereizte patriarkarra desagerrarazteko. Elkartasuna ulertzen dugu elkarlan, onarpen, elkarrizketa eta elkar-laguntza modura, baina baita estrategi modura ere, bizitzeko elementu modura martxan jarri behar duguna, honek inplikazioa eta konpromisoa eskatzen du.

ASKATASUNA, PAREKIDETASUNA eta ELKARTASUNA baloreei lehentasuna ematen badiegu logika feministatik, BAKEA eta emakumeenganako JUSTIZIA bermatuta daude. Herritartasun maila ezberdinak ezartzen dituen gatazka sozial historikoa konpontzeaz ariko ginateke.

HERRITARTASUNA

Emakume eta gizonezkoen arteko harremanak pareko ez izateak, gizon-emakumeen eskubideetan ere isla du. Herritartasuna zehazterakoan, emakumeok kanpo geratu gara, espazio publikoari lotuta zehaztu baita adiera, eta horretatik kanpo geratu da emakumearena izan den eremua, eremu pribatua alegia.

Eremu “publikoa” ezin da izan gizonezkoena eta “pribatua” emakumezkoena. Dikotomia hau apurtu eta berriro definitu behar da, gizarte demokratiko bat ezin baita onartu pertsona bat bera ere baztertzea. Horrela bakarrik lortuko dugu gaur egun berdintasun formala dena egiazko berdintasuna izatea.

Emakumeontzako herritartasunak parte hartzeko eskubidea esan nahi du, aukera berdinekin jendartearen arlo guztietan eta batik bat erabaki guneetan.

Estrategia ezberdinak jarri behar dira praktikan ikusezinak/ezkutuak eta onarpen sozialik ez duten bizitzaren oinarrizko jarduerei izena, balorea eman eta berreskuratzeko, eta baita talde modura guretzako neurri mesedegarriak izateko eragin edo erabakitzeko ere.

HERRITARTASUN ESKUBIDEAK

Herritartasun eskubideak gure optika feministatik berriro kokatu behar ditugu., ez bakarrik dokumentu batean jasotzeko, beteko direla bermatzeko ere bai. Eskubide zibil, politiko, ekonomiko, sozial eta kulturalen zerrenda giltza izan behar du amaitzeko edozein diskriminaziorekin, emakumeen kontrako biolentziarekin, pobreziarekin eta bazterketarekin; eta era berean giltza lortzeko sexu, ugalkortasun eta osasun eskubideak.

Eskubidea, emakumeak gure bizitza proiektua askatasunean eta aukera berdintasunean egiteko, eten eta oztopatua izan gabe edo familia eta familia unitateen eskubideei lotuta izan gabe.
Eskubidea aktiboki parte hartzeko eta aintzat hartuak izateko jendarteko edozein arlo eta jardueratan.
Eskubidea emakumeok edozein diziplinetan objektu eta subjektu izateko
Eskubidea, emakumeok gure bidea/bizitza duintasunez egiteko, gure bizitzako etapa bakoitzeko ezaugarriak kontuan hartuz.
Eskubidea, emakumeak izateagatik gure kontrako biolentziarik ez jasateko
Eskubidea, gure denbora izatek eta lanerako, aisialdirako edota norberarentzako erabili aukeratzeko.
Eskubidea, nahi dugun harreman afektibo mota sortu eta garatzeko, eredu heterosexistaren gainetik.
Eskubidea gure identitate sexuala edozein izanda ere sexualitatea askatasunez bizitzeko.
Eskubidea gure gorputzaren inguruan askatasunez erabakitzeko eta aukeratzeko
Eskubidea lana baldintza duinetan izateko
Eskubidea zainduak izateko eta emakumea izateagatik etxeko eta zaintza lanak egitera. behartuak ez izateko.
Eskubidea lanean aukera berdintasunean partehartzeko, sartzeko, orientatzeko eta prestakuntzarako.
Eskubidea emakumeon beharrei erantzungo dien osasun zerbitzu erabatekoa eta publikoa izateko.
Eskubidea, emakumeon ekarpenak eta balore feministak izango dituen hezkuntza eredua izateko
Eskubidea,laguntza sozialak eta ekonomikoak jasotzeko, hauek famili unitatepean egon barik.
Eskubidea, balore feministetan oinarritutako euskal kultura sortu, garatu eta transmititzeko.
Eskubidea, emakumeak ikusezin bilakatzen ez dituen edo diskriminatzen ez dituen hizkuntza erabili eta garatzeko
Eskubidea, aktiboki parte hartzeko eta aintzat hartuak izateko jendarteko edozein arlo eta jardueratan.
Eskubidea, emakumeok historian eginiko ekarpenak ezagutu eta transmititzeko.

Erasoei erantzun!!!!!!!!!!!!!!!!

2008-01-03T17:37:00.001+01:00